colorful portal

:македонските филмови и алвата

2012-01-20T20:12:00.013+01:00

.
.

.
.
..знам дека ќе ве збуни насловот и во сосема различна насока сте почнале да размислувате ако го имате отворено линкот со овој пост, но овде за алвата ќе напишам во еден позитивен контекст, како нешто иако од турско останатo. .. како благо, слатко уживање на кое ние македонците му се радуваме (барем јас) .. такво благо за македонската филмска понова историја се и филмовите кои ќе ги споменам во овој пост, а кои како алва ќе ги изедам штом ја имам првата прилика да ги погледнам.

.
.
Сакам да споменам на овој блог за овие неколку филмови кои периодов излегоа од фабриката за кинематографија на нашата мала државичка. Соништата полека се остваруваат како и мојата, суптилно да имам за што да пишувам на овој блог. Станува збор за три интернационални филма во кои на различен начин во светската филмска индустрија се пуштаат сигнали од од папокот на светот, или како повеќето милуваат да речат центарот, балканските држави како цело и различните временски интервали/ промени и животот сам по себе кој секое време со себе го носи, како и за еден филм кој денес успеавме за прв пат да го видиме преку нговиот trailer, а е во македонска продукција.

Најпрво да ги разделам како би можел за секој од нив да напишам по реченица две. Се мислам како би одел со редоследот, сепак мислам дека тоа не е важно, станува збор се надевам за одлични филмови.
.
.
.

:трето полувреме [The Third half]
.

Филм на режисерот Дарко Митревски,

историска драма базирана на вистинска приказна од 1942. неговата пемиера е најавена после излегувањето на првите кокичиња. На пролет очекуваме за прв пат на филмско платно да ја видиме Катарина Ивановска, иако мислам дека и претходо има снимено видео кое има некое чудно аванградно, сензуално сценарио. Може да го видите овде. Покрај Кате позади филмот стои јака екипа на актери меѓу кои Сашко Коцев, Раде Шербеџија, Митко С. Апостоловски, Тони Михајловски, Гораст Цветковски, а, е филм во кој се зборува за фудбалскиот клуб „Македонија“ кој успеал да влезе во финалето во лигата, тренерот Евреин, фашистички настроената Бугарија. .. раскажува за љубовната приказна на еврејката Ребека која го избегнала холокаустот и депортацијата на 7.200 македонски Евреи, меѓу кои и сите нејзини најблиски.
..ова е trailer-от, одлични сцени, костимографија, фотографија. .. се надевам ќе успеам да го гледам со време.
.

.

.
:како да ме нема [As if I am Not There ]
.
.

Странски филм ќе му дојде ова во режија на Хуанита Вилсон, ирско-македонска копродукција. Тој веќе сите го гледаа, но јас уште го немам гледано, па за тоа го ставам на оваа моја листа како филм за кој мислам дека е убав.ако не друго поради глумиците. ;)

Во филмот играат Наташа Петровиќ во главната улога, а меѓу другите кои стојат рамо до рамо со неа и Јелена Јованова, Николина Кујача, Звездана Ангеловска. .. симпатична екипа пред се, а уште една тема која иако банална, заради продукцијата која секој ден е се подобра, се надевам успешно е претставено тоа време, толку далечно од Нас и тема на која со која не би имале ладен однос, односно потресната приказна за војната во Босна и Херцеговина претставена преку ликот на една учителка. Нејзината приказна испомешана со животот во логор, тажниот обид за адаптација, храброста..

“Самира е 29-годишна учителка во едно село во Босна, благородна, паметна и убава. Eден пролетен ден во нејзината кујна влетува непоканет млад војник кој ќе и нареди да си ги спакува куферите со што нејзиниот дотогашен живот целосно се менува. Како што небото зад неа се помрачува од чадот од палењата на куќите, така Самира зачекорува во нов свет каде што мирот е мисловна именка и каде што наместо дом, постојат само логори: транзитен логор, приемен логор, работнички логор, логор на смртта. Овој филм ја портретира борбата на Самира за човечност, нејзината потрага по надежта за преживување сред трагедијата предизвикана од конфликтите на Балканот.

Како да ме нема е филм напишан според истоимената популарна книга на Славенка Дракулиќ, според вистинска приказна која е приказна за крајното насилство над човекот, но над се е приказна за надежта. Со дејствието сместено во Босна во 1998-та година, станува збор за моќен, трогателен и тажен филм за една неверојатна жена која се соочува со ужасите за време на војните на Балканот.”

.

.
.
.
:во земјата на крв и мед [In d land of blood and honey]
.
.

Ова е првиот режисерски потфат на позната глумица Анџелина Џоли, но причината поради која го споменувам е улогата на македонската глумица, младата и амбициозна Јелена Јованова, која освен што се појавува како споредна улога во претходниот филм `како да ме нема`, остварува успешна соработка и создавање на лик во филмот кој уште еднаш по трет пат, во овој пост е со фазон војна, страдање, тешко ни е, ќе (си) умре(в)ме. .. и целата листа на тие тажаленки и очајни емоции кои се производ на едно лошо време кое фала Богу не сакаме да се повтори, а полека полека сакаме да се повлече и од филмската индустрија, станува збор за како што кажав во насловот филмот `во земјата на крв и мед`.

Сепак мислам дека балканската филмска машинерија (исклучувајќи ја оваа) и тие прекрасни умови меѓу актерите и режисерите родени на просторов би можеле да понудат една друга тематика која доловува еден друг поразличен аспект кон тоа како е да се живее на Балканот. Факт е дека секојдневно во/ со Нас носиме стари рани, таква е и приказната во овој филм, на почетокот осудуван за тоа што сака д презентира една нова вистина, една нова приказна некому позната, некому не. Длабока, приказна која во текот на годините доживува различен развој, но во основа како главен мотив се води љубовта. Тематика од поново време, и случка блиска на сите Нас, војната од почетокот на деведесетите од минатиот век во БиХ. Љубов која се обидува да помине низ сте препреки, низ сите падови и да успее да остане онаква каква што и најпрво била. Се надевам Јелна одлично си ја завршила работата!
.

.
..и последниот филм за кој сакам да пишувам денес, е филмот чиј trailer се појави утрово, а е филм кој е склоп, сложувалка од десетици исечоци,парчиња, ежирани од различни млади и перспективни режисери во државата. Она што го видов всушност и ме инспирира како млад човек заслужно да ги споменам сите овиефилмови, настани/ новости за мене за кои сакам да бидам во тек и се надевам наскоро да ги гледам како би можел ако не друго да нафрлам неколку зборови, мислење (мое ично, субјективно) за тоа дали сепак сме на добар пат и време е да застанеме на позитивната страна и погледнеме позитивно на аботите кои следат.
.

:скопје ремикс [skopje remixed]
.
.

Станува збор за проект во продукција на Ново Македонско Видео, а склоп од работата на десет македонски режисери меѓу кои Борјан Зафировски, Даријан Пејовски, Огнен Димитровски, Срѓан Јаниќијевиќ, Ѓорче Ставрески, Саша Станишиќ, Вардан Тозија, Јане Алтипармаков, Синиша Евтимов & Бојан Трифуновски.
.
.

Милан Тоциновски, Софија Куновска, Јовица Михајловски, Дејан Лилиќ, Кирил Коруновски, Нина Деан, Сашко Костов и ред други се само дел од листата на извонредни актери кои се појавуваат во филмот. За разлика од сите претходно наброени филмови, овод кој денес најмногу промовира и развива посебно и поразлично сценарио кое фала Богу не зборува за војните ни од турско, ни од шпаксно, ни прва светска, вторта, треба, петта туку зборува за животот во скопје денес виден преку призмата на овие неколку режисери кои секој посебно го дожувиваат на посебен начин и на различен начин се изразуваат преку филмот како една од алатките за доловување на некоја човечка состојба, премин, случување. .. симбиоза на кратки исечоци од животот и настаните кои ги опкружуваат младите, уште еден рокенрол филм кој се надевам ќе засане рамо до рамо со оној рокерскиот од минатата година.

Преку една поразлична, потемна страна се обидуваат да презентираат пресек од последнава деценија и пол во која народот се полесно се соочува со фактот дека е полесно да се сее омраза, напнатост и непријатност и начинот да дојдеш до убави моменти во животот кои те прават позитивен и среќен се потешко. Се надевам ќе имам прилика да го гледам како би имал можност повеќе да пишувам. Погледнете го и последниот trailer.
.

.
Како за крај би споменал дека ова е една успешна и плодна површина за секој љубител на македонскиот филм, и секој од нас кој директно или индиректно имаат допирни точки со филмската уметност да одвојат малку време, внимание кое ете како го заслужуваат овие проекти. За некои од нив, наградите веќе зборуваат повеќе од тоа што би можеле ние да кажеме, но се надевам после премиерите на некои од нив, ќе имаме можност за посолидна вивисекција.

Убаво е само да се нагласи дека една таква нагорна линија во овој бизнис од поодамна не се почувствувала во државата и освен продукциите на манчевски многу ретко имавме прилика да видеме што тоа другите умеат да направат. Ако не повеќе посакувам барем уште по еден сериозен успешен филмски проект на листата на режисерите на последниов скопски ремикс. .. така би можеле и ние да застанеме цврсто пред балканска филмска сцена и би можеле да зборуваме реално со факти дека во македонија постои една сцена која знае, умее и покажува дека знае да се развива онака како што доликува.

Се надевам уживавте во trailer-ите!
:поздрав ~

.
.

.недела, 15 Јануари, 2012 _убав ден!

2012-01-15T10:45:00.002+01:00

.
.
.
.
.
:денес е важен ден во космичкиот циклус. сонцето почнува да патува по северната "нагорна" патека. она што ќе го замислиме, решиме или почнеме денес, има тенденција полесно да се остварува со помошта на растечката светина во наредните 6 месеци.

.via проф. д-р Светлана Камџијаш

[фала Ти, ова е прекрасно информација, како и самиот ден, СВЕТол]
.
.

:предновогодишна песнопојка!

2011-12-28T01:12:00.010+01:00

.
.
.
.

.
.
.
!бррр... една статија ме потресе [зима, кок`л ладно]

Навистина е очајно во така мала држава како што и самите потенцираат да се соберат ужји круг на луѓе кои ќе солат памет како врвни аналитичари (за жал само македонски) далеку од балкански, европски и тн. и ќе презентираат искривена слика за реалноста во која ете како гласно говорат дека 'понова македонска книжевна сцена не постои '

не дека делумно не се согласувам со ова, но делумно и не се согласувам. И ке му дојде како докторе се двоумам или не, но сепак ќе го кажам она што го мислам. Да беше дедо ми писател и јас ќе имав 3 книги, да беше баба ми сопственичка на издавачка и јас ќе имав 4 романи, да бев братучет на секретарот во ДПМ и јас од поодамна ќе бев етаблиран на македонската ни сцена! - зошто сцената е ваква каква што е? секако поради проблемите кои малкуминаа ги создаваат, за по тоа самите да ги дефинираат.

Не би се согласил ни дека нема критика, ни дека нема автори. ..напротив, денес можеме со помош на социјалните мрежи да се споиме со илјадници активни автори ширум светот, да добиеме сериозна (за прв пат) критика од некој надвор од државата пошо нели во државата само мрчиме. Но постојат и такви кои сеуште се плашат да споделат, сеуште своите песни.чки си ги чуваат за нивните книги (нели нашле дупка за мантрање и ќе ја мантраат до крај), но, затвореноста ќе нагласам не потекнува од новиот бран, туку од младите, а сепак остарени на мислење и став наши признаени, етаблирани автори. Оди бе!

какви автори, каква игра!

Се организирале настани на кои имало срање автори и малку добри. Не е премногу критички ова, пошо ќе дојдат денови и кога ќе се споменуваме со име и презиме, не може 'етаблираните' да чекаат помада мислење од дедовците од ДПМ и по тоа да велат, не, овде нема критичка маса, овде нема читачи, овде нема некој кој сериозно ќе даде анализа на нечие дело.

Ги има и такви ама невработени се да Ви ги купуваат Вашите дела, немаат повеќе од 500 денари за интернет каде имаат пристап до секаква литература само не до вашите златни дела кои жално, останале без критика.

Би го огласил спротивното, премногу критички настроени млади автори и критичари/ аналитичари секојдневно создаваат дебати на facebook, споделуваат свои дела, некогаш и разговараат за истите. ..и да, има прогрес, не е се така црно, или годинава никој не кречел во ДПМ, па сега е зачадено од чадот од минатиот век.

Отвореноста е првиот чекор кој дел од собраните на таа дебата треба да го направат, толерантноста, разбирањето се другите два. ..и да не излезе тешкото, скршете ги вашите исфрустрирани бариери и пуштете збор два кај критиката, кај луѓето кои се жедни да прочитаат нешто и да дадат мислење.

Е да, меѓу луѓето, во јатото со сите.. никогаш не би сакал да имам книга која би требало да ја критикуваат етаблираните. Просто, многу се фини, како од финска. Слушнете повеќе што збори Вашиот професор Венко, за човечноста, тогаш и кругот ќе биде поголем и во него ќе бидеме сите ;)

'за да се направи книжевна сцена, мора да се надмине генерацискиот јаз, да има здружување, повеќе да се користат социјалните мрежи ' оној што е овде цитиран, социјалните мрежи ги користи само да спамира со линкови и никогаш не одговара на коментари!
.

.
.
.и да, извинете на грешките ова не е дневник.com.mk ниту колумна, се согласувам со Живко Г. дека треба да си ги отвориме очите повеќе доколку сакаме да абсорбираме повеќе светлина, а критиките ќе ги добивате ако и самите ги давате... и да, негативната критика ете како може позитивно да влијае во развојот на еден автор. ;)

________________________________________________________

- ова е реакција на една статија која информира за настан поврзан со: нема сцена без критика и читатели' [ова во никој случај не би било линкано]за која сепак мислам дека било двочасовно губење време во кое решенијата и резултатите биле невидливи како и се друго во државава ~
.
.
.

.да оствариме еден сон!

2011-12-26T16:45:00.011+01:00

.
.
.

Ајде да му го оставриме сонот на Јоце самостојно да се движи
донирајте 100 ден..на ONE - 075/143-850, VIP- 077/143-773
бидете хумани и посетете ја заедничка.та изложба на многу наши уметници во -

ПОНЕДЕЛНИК, 26.12.2011 ПОЧЕТОК: 20:00 ч.
~ кафе галерија 8, Безистен, стара скопска чаршија ~

~ Дојдете и бидете хумани, купете некоја фотографија, повод и причина за еден поинаков поклон за Вашите драги за Нова Година, а надеж за нашиот Јоце ~

* * *

Штотуку прочитав еден текст од Elena Fıdanşka за една изложба која ќе се случува вечерва и во која земам учество пред се' за тоа што е хуманитaрна и со цел да помогне некому кој малку му треба да биде исправен на нозе и повторно меѓу нас.

За изложбата бев поканет да споделам три фотографии кои навистина се надевам дека се добри некому ќе му се допаднат, а со тоа јас макимално ќе си ја изршам задачата.. испраќам добра мисла за организацијата и добрата волја на сите учесници.

..се надевам дека нема да згрешам со тоа што текстот на Елена ќе го пополнам со селекцијата која ќе биде вечерва таму во галерија 8, а ја избра Ирена. Посакувам успешна реализација и стискам палци за подобрување на состојбата на Јоце!

[ Искрена предновогодишна исповед ]

Денес сакам да звучам како секој политичар, пејач, актер, водител, експерт, менаџер, хостеса, познавач на состојбите, балерина, Каљопи и сите останати такви слични персони со “кул“ професија која што секогаш добиваат 2-3 страни во новогодишните изданија на весниците. Имам една другарка, Весна, со која што секоја нова година си одредуваме по едно мото што ќе го следиме цела година. Лани имавме на пример “абе шо му ебиш“, а оваа година го имавме “freestyle"... Лани навистина не му ја ебев... па ни оваа година додуша... Ми требаат пари, да не се лажиме. Ми треба секој еден денар. Сакам да одам за викендот Солун и да пијам кафе од “дури“ 5 евра во Starbucks. Сакам да одам Истамбул за нова година. Сакам да си купам Nintendo wii. Сакам 2 објективи и еден Kindle да си порачам. А ако ми стигнат пари (сето ова е за до март) да си земам и iMac. Е немам пари де. Сериозно немам. Имав 5 евра и купив 3 лесковачки сношти. Ете толку.

Последните пари 3500 денари ги дадов за утре да организирам хуманитарна изложба. Ја пречекав мојата друга другарка, Ирена да се врати од Шведска и истиот ден собравме кој колку има и ги испринтавме сликите. Утре ако се случи чудо, сега ми е мака да барам низ алишта, можи ќе најдам некоја стотка, ако не ќе си ја чекам платата овие дена :). Ама ич не ми е гајле. 2 дена без пари ќе издржам. Разгалена битолчанка ќе издржи 3-4 часа.. ама ете ќе се челичам.

Решив. Решив за Јоце. Детето кое што, искрено не го имав запознаено лично кога се одлучив на организација. Него го запознав пред 2 дена. 2 дена се мислам како да го опишам тоа дете. Горе-долу, запознавам нови луѓе. Ама можам да кажам дека ретко ми се случило да запознаам толку позитивна, интелигентна, храбра личност со осет за хумор како Јоце. Тогаш сфатив дека не си помагам само на самата себе си, демек ќе се чувствувам добро ако дадам нешто. Да, чувството е страшно добро. Туку сфатив дека му помагам на мој пријател со кој едвај чекам еден ден да одиме во некој кафич и да се испијаниме на некој шанк. И не е толку невозможно. На детето му требаат средства за да почне самостојно да се движи. За да застане до нас и заедно да наздравиме од нога.

Тоа е она што го сакам.Еве да биде и во духот на празниците. Тоа го сакам од Дедо Мраз. А бидејќи верувам во Дедо Мраз, се надевам дека ќе ми се исполни мојата најголема желба. Всушност... не верувам во еден.. верувам во стотици дедо мразовци кои личат на вас. Кои имаат малку средства што ќе можат да ги донираат и да си заминат дома со некоја добра фотографија. Не бидете себични. Сериозна сум. Дојдете да се забавувам со Летечките пекинезери. Ветувам дека ќе биде добро. Ве чекам сите.26.12.2011 во 20:00 во Галерија 8

п.с.

Ми велат дека се добри Пекинезерите... не сум ги слушнала :D се надевам дека добриот глас за нив не е само добар маркетинг ;)

:време е за нова пауза, нова тишина. ..

2011-12-24T18:37:00.013+01:00

.
.

We are not "saving the planet" because earth will survive without us. We are striving to save humanity and those we share this planet with. We need to act now. We need to show future generations just how much we love them.

Severn Suzuki

.Случајно налетав денес на ова видео со девојчето кое го замолка светот за 5 мин, но, 18 години подоцна. .. Се има ли променето нешто во нејзиното мислење?! она што благо се наметнува во филмот, а, е доста важно да се спомене уште на почетокот е терминот кој Серерн го користи, "inter-generational justice".

Се грижиме ли за нашата иднина, за иднината на планетата и тогаш кога ние веќе нема да бидеме живи? Треба да бидеме загрижени или да водиме поголема грижа?!

Во 1992 година, на Самитот за планетата Земја во Рио де Жанеиро, Северн Сузуки на само возраст од 12 години ги повика лидерите од светот да размислат за хуманитарната и еколошката ситуација на планетата. За прв пат во историјата, дете стана и ги запраша оние кои се одговорни што превземаат за згрижување/ заштита на нашата планета.

Гласот на тоа дете, полн со искреност и добра смисла, нејзиниот едноставен вокабулар и лесни зборови длабоко допреа до нејзината публика тогаш. Претседател Ал Гор лично нагласи дека "Таа го оддржа најдобриот говор кој го слушнал во Рио".

Нашите акции не ги одразуваат нашите зборови: планетата Земја се уште е во истата состојба и денес, а Северн, сега веќе возрасна во очекување на своето прво дете. Таа уште еднаш се огласи, објаснувајќи дека иако ситуацијата е итна сеуште има време за да се направат промени.

Во овој емоционален документарец полн со надеж, Северн стои како референца за оние кои, од Канада до Јапонија, преку Франција, преземаат конкретни и позитивни акции со кои покажуваат на дело дека го почитуваат биодиверзитетот, органскиот развој и тн.. Но кој ќе одговори на жалбата/ повикот на Северн за промени?

"Северн, гласот на нашите деца" е продолжение на документарец 'внимателно со храната: француска органска револуција. Ова не треба да се случи: нашите деца ќе не обвинат за тоа!'

Дали Вие, драги читатели имате размислувано подлабоко на оваа тема? Која е поуката која ја извлековте? Дали сТе вклучени во промените, како?

Превземањето конкретни акции е она што во денешнинава најмногу се промовира и почитува. Поминаа декадите на освестување, сега сите знаеме дека теоријата не раѓа плод, туку акцијата!

:Сите ние во нашите разумни стадиуми на животот свесно одговараме пред сите дека цврсто стоиме позади филозофијата на ова тогаш 12 годишно дете, но, длабоко во нашите дејствија стануваме контрадикторни самите на себе. Не ве обсервирам Вас бидејќи не сум јас поразличен. .. ја сакам оваа промена, во мислите секогаш ја имам оваа позитивна вибрација, но, грешам. ..конзумирачкото општество се има инсталирано многу добро во нормалниот систем на живеење. Како да се промениме самите себе знаеме дека е многу потешко да го промениме системот..?!

Убаво нагласува Северн дека планетата нема да умре, си има изградено свој систем на издржливост, ние сме оние кои сме кратко на патот и ако сакаме да останема подолго задолжително треба да бидеме филтер на планетата, органски импулс на нашето живеење.

Теоријата и книгите се овде, начините како до подобро се поедноставни од оние за уништување (кои сега ги практикуваме). Го сакаме колосекот во кој продолжува еволуцијата или мислиш дека планетата земја т.е. луѓето на неа отидоа малку во костец. Искривена е сликата за заштита на природните ресурси, богатства сета онаа убавина која ни ја дала мајката Земја.

Се споменуваат и дериватите кои не гушат и нуклеарните централи кои не само нас туку и на облаците ги гушат, создаваат рак на дробовите на секоја планина. ..дополнително сечеме за нови столчиња.. конзервирано?! - не благодарам! Би требало да го промениме начинот на живот, но кој ни ги донел бананите кои ни мајмуните не ги сакаат?

- Може од помалите?!

Да, да и краставиците и доматите, компирот, јаболката. ..се ` ..од помалите! На пазарите сакаат да задоволат цела фамилија со една единствена краставица, зарем не може да добиеме таква од која истата таа фамилија би јадела цела недела?

- ма, не е проблем. ..нека ја донесат со шлепер! - нафтата, не заборавајте да ни ја ставите во лебот, слушнавме тестото поголемо станувало така..

We are killing ourselves. We are killing our children. The message has not changed and we need to hear it. We need to hear it now. We do not have a right to deny our children a healthy future. We do not have the right to rob the fellow creatures we share this earth with of their lives.

Severn Suzuki

Морбидно, а? А, не е така?

И после речиси 20 години истата порака, се врти како омилена песна на сите станици, но за жал тоа не е омилената песна. Ова е непријатната Вистина која на збор сите ја поддржуваме. Ти звучи познато, секако Ние тоа го знаеме... но, дали тоа знаење ја променува иднината за нашите деца?

НЕ! - за тоа мора да се промениме! За здравата иднина на новите поколенија!

Како за крај ви го оставам најтешкиот дел од задачата, треба билдање за ова да знаете: не оставајте ја светилката таму каде не Ви е потребна, нема потреба водата да тече додека ги миете забите, не спиј под тушот! (ова за мене), шопинг?! (зошто луѓе толку алишта?!), пластична кеса. ..не благодарам!. ..вака листава оди до бескрај, сами дополнете ја и по тоа почнете со извршувањето на задачите со кои ќе си помогнете на самите себе, на вашите деца (сегашни и идни) и на мајката природа, планетава. Action!

“If we can really make the connection between these ecological problems and the reality of what it means – that we’re talking about the future of our kids – I have to believe we’ll change our ways.” Sept. 30 to Oct. 15, viff.org.

Severn Suzuki

.
.

:три симптоми на убивање на нашите соништа

2011-12-06T20:41:00.012+01:00

.
.
.
.
.
дедо Куељо, Пауло Коељо е еден од поинтересните ликови во виртуелниот свет, кој редовно успева со неговите ставови, размислувања, блог постови да ми го одземе вниманието. Ова е едно такво четиво, што се чита во еден здив, како што ужива да каже тој самиот, а причината поради која ќе се најде на мојот блог, во слободен превод, се разбира е темата која денес ја зачна и ја разоткри, со варијации на неколку реални перспективи..

текстот е со име:
триTe симптоми на убивање на нашите соништа

Првиот симптом на процесот на убивањето на нашите соништа е недостатокот на време. Зафатените луѓе кои ги познавам во мојот живот секогаш имаат доволно време да завршат сé што треба. Оние кои не прават ништо се секогаш уморни и не обрнуваат внимание на малкуто работа каје се бара од нив да биде завршена. Тие постојано се жалат дека денот е премногу краток. Вистината е, тие се плашат да се борат со добра волја.

Вториот симптом на убивањето на нашите соништа лежи во нашата сигурност. Бидејќи не сакаме да си го видиме сопствениот живот како голема авантура, почнуваме да размислуваме за себе како мудри, фер и коректни во поставувањето прашање и барањето малку од животот. Ние гледаме надвор од ѕидовите на нашето секојдневно постоење и егзистенција, го слушаме звукот на кршењето копја, ја мирисаме прашината и потта, ги гледаме и препознаваме големите порази и оганот во очите на воините. Но, никогаш не ја гледаме радоста, огромната радост во срцата на оние кои се вклучени во битката. За нив, ниту победата ниту поразот се важни, што е важно е дека ти се борат со добра Волја.

И, конечно, третиот симптом е пуштањето на нашите соништа да заминат и почиваат во мир. Животот станува неделно попладне; не бараме ништо за возврат, престануваме да бараме нешто повеќе од она што умееме сами да дадеме. Во тој стадиум, размислуваме за самите себе дека сме постанале возрасни, зрели; ги оставаме настрана фантазиите кои сме ги имале како млади и се трудиме да постигнеме лични и персонални достигнувања. Изненадени сме кога луѓе во зрелата доба од животот велат дека сеуште го посакуваат ова или она од животот. Но, длабоко во нашите срца, веруваме и знаме дека тоа што се случило е она што останало да се случи откако сме се откажале од битката за остварување на нашите сништа - сме одбиле да се спротиставиме на добрата Волја.

Кога ќе се откажеме од нашите соништа и пронајдеме мир, ние преминуваме низ краток период на релаксираност и спокој во нашиот живот. Но, умрените соништа почнуваат да гнијат во нас и да го инфецираат целокупното наше битие. Стануваме сурови со луѓето кои не опкружуваат, а по тоа почнуваме истата таа суровост да ја насочуваме кон самите себе. Тоа е моментот кога болестите и психозата се појавуваат. Она што се обидуваме да избегнеме во таа борба - разочарувањето и поразот - фрлаат сенка врз нас и нашиот кукавичлук.

И еден ден, мртвите, расипани соништа Ви прават тешко да дишете, и всушност тоа е моментот кога се соочуваме со смртта. Тоа е смрт која не ослободува од нашата сигурност, од нашата работа и од мирот и спокојот на тоа ужасно неделно попладне.

:зборовите на Петрис, водичот на Коељо за време на Аџилакот во Сантјаго де Компостела

__________________________________________________________________

- уште да си појаснам самиот себе, а и на Вас кои го читате ова, а не знаете за каков аџилак станува збор. “Целта на „аџилакот“ е да се среќавам со луѓето. Повторно се откриваме себеси низ очите на другите“ - има кажано на почетокот на неговиот 'аџилак' или патување наменето за промовирање на неговата истоимената книга. Аџилакот во Сантјаго де Компостела во Шпанија, или уште „Аџилак: Современа потрага по древната мудрост“ пред 20 години го инспирираше Куелјо да го напише „Алхемичарот“, роман што беше преведен на 60 јазици.

доколку сакате да го прочитате текстот во оргининал може да го најдете на неговиот блог ~

.

.
.

:за Turner наградата за уметност 2011

2011-12-06T04:23:00.012+01:00

.
.
.
.

Вчера, 5ти Декември официјално беше прогласен победникот на Британската канал 4, а конкуренцијата како и секоја година така и оваа не беше лесна.

Годинашнава награда отиде во рацете на Martin Boyce, 44 годишен уметник кој успева извонредно да комбинира современа архитектура и дизајн. Освен што оваа награда му донесе £25,000 го постави и на заслуженото место во историјата на британската и светската современа уметност.

Самата можност да влезеш во конкуренција за оваа награда е од огромно значење за секој уметник кој создава уметност која би требало да комуницира со луѓето и реалноста во која функционираме. Неговата уметност на еден посебен визуелен начин прави одличен спој на внатрешниот и надворешниот свет, оној кој го перцепираме и оној интимниот, кој го доживуваме.
Иако, создава големи на димезија/ размер, специфични инсталации, ефектот кој тие го имаат врз публиката е поразличен, тие умеат да комуницираат на еден специфиче, интимен начин со гледачот, и тоа секој од елементите на посебен начин. Референците кои ги споменуваме погоре се основа на неговото творештво, но во комбинација со тие избледени сурреални слики од соништата и нивната адаптација со наследсвото кое го остава современата уметност, неговите инсталации те доведуваат до чувство на дезориентираност, поместеност дури и премостеност, како во некое друго време, простор, речиси театрално со доза на дијалог помеѓу она што го гледаш и тоа пто го чувствуваш.

Инспириран од лисјата, дрвјата, есента и амбиентот кој го создаваат тие се само почетни двигатели кои го мотивират да со играта на геометријата почнува да ја истражува сопствената оригинална форма на израз учејќи и водејќи се на некој начин од совршената геометриска игра која во 1925 година ја користат Jan и Joël Martel. Извонредно го анимира просторот со неговите форми и дела и создава уникатна магична средина во која посетителите на еден смирен, медитативен начин имаат допир со уметноста на денешнинава. Индустрискиот дизајн му влијае во архитектонските форми и обратно, паралелата која ја создава е извонреден пејсаж во просторот. Меланхолично, поетско отсликување. ..кое наспроти цврстата структура на материјалите кои ги користи ја прават неговата уметност заслужна за оваа награда.

Делото кое остави најголем впечаток кај жирито е наречено "faded dreamscape" и иако најпрво не успеал да се запише на ликовна акадмија, со помош на вечерните часови кои подоцна ги земал и големиот труд кој го вложил успеа неговиот квалитет да исплива на површина.

Ќе нагласи на доделувањето:
"When education is going through the wringer, it is important to acknowledge the value of teachers."

Во потесната конкуренција после објавувањето на листата во мај, за која некогаш потаму во времето пишував и јас овде, пред неполн месец во потесниот круг заедно со него беа: Karla Black, George Shaw и Hilary Lloyd. Интересно е да се спомене овде дека секој од овие номинирани артисти работи посебна техника и посебна дисциплина и формите, делата кои ги оставаат се крајно различни и во суштината, и во начинот на создавањето како и во пораката која ја носат со себе. Од класична скулптура, хипереалистично сликање, преку видео арт до оваа наградена естетски најопиплива форма на комбинација на инсталација која ве поврзува во амбиентот кој го нуди природата сама по себе пренесена на тој својствен начин кој го владее Martin Boyce.

Неговата уметност е како елегија по чистотата на современата, тој успеал со ова дело да ја внесе есента внатре во тој простор, односот на сите елементи внатре е во прекрасен баланс со енергијата која циркулира околу. Начинот на кој елементите открииваат посебна ментална состојба е она што на посетителот му прави трајно да се поврза со ова дело, можеби главниот фактор жирито да се одлучи да му ја додели токму него наградата, иако се работи за уметник кој по потекло не е британец и трет пат Шкот успева да им ја земе најголемата британска награда на силната фела од уметници кои создаваат во својата матична земја.

Деновиве се води голема дебата за важноста на оваа награда за светот на современата уметност и колку е потребно да се има критичко око и длабоко разбирање и анализирање на современите форми затоа што во текот на годините се повеќе и повеќе галерии се борат и стојат рамо до рамо со музеите и промовираат купишта автори и дела, со што само ја заматуваат големата слика и искреното (пре)познавање на современата како цело.

И оваа година жирито заврши извонредна задача, јас како човек кој директно е вклучен во процесот на создавање уметност само би додал дека Martin Boyce заслужно може да ги инвестира заработените пари од наградата во неговото студио и на престојната изложба која ја подготвува и секако на забава и малку релаксација со неговите родители, жена и деца на кои им е бескрајно благодарен.

..ако сакате да читате уште многу, многу и Ве интересира што понатаму со овие уметници, кој-што работи во иднина, дали ќе има и следната година 'локални странци' кои ке им бидат сериозна конкуренција на домашните, можете да си ја отворите имагинацијата, линковите водат до некои информаци. ..а, за другите проверете: guardian, channel 4, washington post и многу други. ~

останете со здравје драги читатели ~

.

.

.мојата поезија во 'KAVYAJAGATHI, Индија

2011-11-15T11:10:00.010+01:00

:namaste dear friends_ this is translation of my #poetry published in d feature 'KAVYAJAGATHI' in India. very happy and grateful to ma'am Jagathi J. Dhatri ~ [language- telugu]

Секако дека нешто може да измине во текот на месеците, да остане незабележано или без доволно посветено внимание, но, секогаш ќе постои фразата дека, за се' си има време и се ќе си дојде на право место со текот на времето.

Пред некој ден случајно налетав на оваа фотографија на која е сликана страницата од списаниeто за литература во Индија во кое пред неколку месеци се најде препев на моја песна на јазикот тeлугу кој е еден од официјалните 60 јазици во Индија.

Поканата да бидам застапен во списанието ја добив од ma'am Jagathi J. Dhatri и после само неколку месеци откако се согласив таа ја сподели оваа прекрасна вест со мене. Во тој период бев во Србија, на промоција на поетската антологија Рукописи и немав доволно време да ја архивирам оваа и не така мала информација за мене.

Се надевам дека ќе ја добијам и дигиталната верзија на песната, како би можел да ја споделувам со моите пријатели од Индија кои го познаваат овој јазик, вака би требало да биде презентирана фотографијава. Голема благодарнст до уредничката, на листот посветен за мене е поставена кратка биографија како и песната.

Еве ~

.

.Bo.Oker Prize; потесна листа и #win.ner

2011-10-29T10:12:00.015+02:00

.
.
.
.

викендот е одлично време да се проследат информациите кои сме ги пропуштиле во текот на изминативе денови или не сме имале доволно време да ги прочитаме, разгледаме. ..една таква информација помина минатата недела на guardian.uk и единствено што успеав тогаш да направам е да ја bookmark-ирам страницата како би можел деновиве да ја отворам и проверам.

доста важна информација од областа на литературата, официјално објавен потесниот круг на кандидати, номинирани за наградата Booker. меѓу нив се наѓаат автори кои за прв пат се појавуваат на оваа листа, такви што веќе им е втор пат да бидат во потесна конкуренција, како и отворената можност за дебитантите.

во продолжение текстот од guardian.uk:

жирито кое се фокусираше на "читливоста" на делата изработи листа на кандидати за Букерова награда 2011, која од друга страна е награда која е обвинета за ширење популизам. Џулијан Барнс (Julian Barnes) е единствениот фаворит кој помина во потесниот круг. Тој ги придружува Керол Бирч (Carol Birch), втор пат романсиерот Патрик Девит (Patrick deWitt) и Еси Едугуан (Esi Edugyan), како и дебитантите Стефан Келман (Stephen Kelman) и АД Милер (AD Miller) на стеснетата листа за Букер која ги разѕвони сите книжарници наоколу. Тука се собираат и различни аудио снимки, осврти/ рецензии, интервјуа и карактеристики, како би имале можност целосно да се запознаете со сите кандидати.

The Sense of an Ending _ Букерова награда за проза 2011
18 октомври, 2011
www.themanbookerprize.com

Омилениот Букеров за оваа година, Julian Barnes, триумфира со главната Букерова награда.

На 18 Октомври, 2011 година Julian Barnes беше прогласен за добитник на Букеровата награда за проза за книгата The Sense of an Ending, публикувано од Jonathan Cape и освои £50,000.
со седиште во Лондон Barnes беше букеровиот фаворит за наградата уште кога се појави во потесниот круг на кандидати на 6ти Септември. во описот на наградата стои "благороднички бинго", а Barnes три пати до сега бил избран во потесниот круг. 2005 со Arthur and George, 1998 England, England и 1984 Flaubert's Parrot.

Првиот роман на Barnes после шест години, The Sense of an Ending директно се пласира во објавените листи на бестселери. Тоа е приказна за навидум обичен човек, кој кога се потсетува на неговото минато подоцна во животот открива дека спомените кои ги чува се малку или повеќе совршени.. Украсен со неговите заштитни знаци како прецизност, умешност и знаење, ова е дело на еден од најпознатите писатели во светот. Во времето кога беше направена потесната листа на можни добитници. Gaby Wood, член на жирито искоментира: "дека трагедијата заробена во овој световен живот треба да биде раздвижена и мошне чувствителна од карактерите што само тој може да им се спротивстави половично слепо и во фрагменти, и тоа е Ознаката на навистина маестрално дело/ роман.

"Делото на Барнс има елементи на класичен роман од англиската литература. Напишан е на извонреден начин, со суптилна содржина која открива нови длабочини после секое читање", го образложува изборот Стела Римингтон, претседател на жирито.

"The Sense of an Ending" е 11-от роман на Барнс, кој ги истражува сеќавањата, раскажувајќи ја приказната за навидум незначајниот и здодевен живот на администраторот Тони Вебстер. Книгата е прилично кратка, има само 150 страни, но тоа не е најкраткото дело кое добило Букер. Рекордот го држи "Offshore" на Пенелоп Фицџералд.

.
.

.неми ремек дела: современа уметност на која не и треба 'wow' фактор

2011-10-29T08:28:00.018+02:00

.
.

"езеро од нафта" на Richard Wilson беше првото уметнички дело што ми создаде театарска возбуда. Но, има потивки, посуптилни уметници на патеката/ листата за наградата Тurner оваа есен, како што е кандидатот George Shaw.
Какво уметничко дело може да ви направи да го почувствувате wow факторот? Ова не значи само да сте импресионирани или да го сакате тоа дело на уметноста. Мислам на особената театарска атмосфера на современата уметност, онаа што возбудува, забавува, и го пренасочува гледачот на начин кој ве тера да речете ... "wow".

Британската современа уметничка сезона навлегува во луда фаза/ расположение. Со новата Tate Turbine Hall комисија, Тurner наградата и саемот на уметноста Frieze сите еминентни и неизбежни настани, тоа е време да се направи гаргарење на грлото и да се извежбаат гласните жици да бидат подготвени да кажат ... "wow". Или можеби само да го кажете во вашата глава, а да погледнете и прочитате некоја уметничката теорија како би можеле да зборувате со користење на поимпресивни фрази. Или останете дома и гледајте телевизија или работете во вашата градина. Еј, јас не ја имав оваа одлична идеја за компресирање на современата уметност од една година во една недела. Не обвинувајте ме мене за тоа!

Во секој случај, првото уметничко дело кое го произведе современиот wow фактор за мене дома беше елегантното и темно, рефлексивно и очигледно езеро од нафта без дно на Richard Wilson, 20:50, кое за прв пат го видов во старата галерија на Saatchi во Швајцарија. првата прошетка во ходникот помеѓу инсталацијата поставена од двете страни на ѕидот, нафтата што притискаше на рабовите, задржана од молекуларната сила што се поддава од челичните ѕидови беше извонредна. Стаклената рефлексија создава чувство на лебдење во воздухот и наеднаш чувствувате закана од нафтата и опасност од паѓање: како што го пишувам ова се сеќавам на тоа чудно чувство на клаустофобија и вртоглавица.

.сеуште може да ги видите дефинитивните уметнички дела од современата уметност во преместената галерија на Saatchi уште денес. Во раните 1990-ти, критичарите често пишуваа дека вкусот за wow фактор беше навистина производ на сензабилитетот на промовирање кој го користат во галеријата Saatchi. Тие дури и ја купија киселата ајкула!

Сега знаеме дека е нешто повеќе од тоа. Нешто поврзано со театралноста на уметноста денес ја ослободува и го зголемува задоволството. Таа возбудата од одењето во музеј или добивање гратис возење во луна парк е многу реална и очигледно универзална.

Сепак, оваа есен меѓу делата постојат и некои имитации на потивката уметност. Tate Turbine Hall оддамна го украде тронот од Saatchi галеријата и денес е дефинитивната арена за култура, како спекталите. Уметникот кој оваа година изложува таму е Tacita Dean. Нејзините филмови, цртежи, фотографии и монтажи се спротивставуваат на wow факторот. Тие веднаш ве тераат на мисла. Таа е навистина сериозна, а во најдобриот начин мистериозна и нејзиното дело изложено во Tate ветува дека ќе биде вистински настан, не само како спектакл, туку и како мрачна, суптилна, комплексна уметност.

Слично на тоа, во конкуренцијата за наградата Тurner најфасцинантен кандидат е George Shaw, сликар на длабочината и страста. Shaw е тивок, чудесен уметник. Неговите слики се морничава сцени од разрушените рабови на современиот британски живот. Надреално и тивко, тие ја повикуваат вашата имагинација. Ништо не може да биде подалеку од културата на wow од уметноста на George Shaw. Никој до сега не изгледал како кандидат кој повеќе ја заслужува наградата Тurner од него.

Subtle power ... George Shaw's Scenes from the Passion: Ten Shilling Wood, 2002. Photograph: George Shaw/courtesy Wilkinson Gallery, London

Значи, вистинските уметнички чуда оваа есен ќе го остават 'wow' факторот далеку зад себе.

:Adrian Searle – збунувачки е, но, тоа се Turner наградите!

.меѓу нив ќе ги најдете скулптурире на Angela de la Cruz, сликите на Dexter Dalwood, видеото од групата Otolith и звучната уметност од Susan Philipsz. Ова е досега најразнобојната/ најразличната селекција на автори кои влегуваат во конкуренција за наградата Тurner. Ликовниот критичар од Guardian, Adrian Searle открива дека има премногу дела кои можат да бидат обожавани оваа година и секако прогнозира за поедникот на Turner наградите за 2о11 со George Shaw.

.

1oq _guardian.uk

.
.

:македонска блого-акција!

2011-10-21T19:36:00.006+02:00

.
.
.
.

Ова е информација која неколку денови заборавам да ја качам на мојот блог. Станува збор за blog action day и денот на храната. Знаеме дека оваа година датите на овие две важни манифестации се поклопија, па и ние блогерите од цел свет имавме можност да блогираме на тема: храна и тоа од сите можни аспекти кои ние ги резигнираме/ перцепираме.

Така и беше, јас напишав текст кој во двојна верзија македонска и англиска го качив на моите два блога, едниот на кој пишувм на англиски и македонската на овој овде. Блогерската акција според организаторите заврши успешно. Тие претходно имаа подготвени и објавени информации на нивната официјална страна за аспектите од кои може да се блогира за храната, како и банери, видеа и најразлични насоки како до поуспешна кампања.

Во текот на истиот ден, можев да видам објавена информација на globalvoices за текстовите со кои се вклучив во оваа кампања. Овој текст всушност е наменет за информацијата објавена таму. Во продолжение ќе пронајдете [линк] до информацијата како и информацијата објавена во целост.

За време на кампањата наидов на повеќе македонски блогови кои пишуваа на оваа тема, но, во овој информативен текст на globalvoices [македонија] беа нагласени само мојот и постот на Јована Тозија.

Macedonian bloggers, who have joined this year's Blog Action Day, include Dzamski, who wrote [mk, en] about the ongoing campaigns to raise awareness about the socio-economic roots of the famine problem; Greener stressed the importance of making healthy choices; while Jovana Tozija warned about the consumerist abuse of the term “organic food” and related misconceptions.

.. македонската слободна верзија би одела вака:
„Македонски блогери кои се приклучија на овогодинешниов ден за Блогерска акција, се Dzamski, кој напиша текст [MK, EN] за тековните кампањи за подигање на свеста за социо-економските корени на проблем со гладот и сиромаштијата, зелените (еколозите) ја истакнаа важноста за здрав избор, додека Јована Тозија предупреди за консумерски злоупотреба на терминот "органска храна" и слични заблуди.“

Му благодарам на Филип Стојановски [развигор] што секогаш успева да генерира квалитетна содржина во македонската интернет сфера, како и да ги таргетира изворите на информации кои му се потребни за неговите анализи.

.

.уметник vs. стравови

2011-10-21T17:22:00.013+02:00

.
.
.
.

текстот е премногу добар за да не заврши на мојот блок како една од мотивирачките содржини кои служат за подигање на волјата на младите луѓе да се посветат на тоа што ги исполнува. Сите ние кои се бавиме со креативни професии често наидуваме на периоди каде инспиративното ниво и мотивацијата за создавање стануваат релативни и како луѓе не чувствуваме вистински сила да ја пренесеме нашата порака преку нашите дела чунки тие не се создадени (не ги создаваме).

во овој текст ќе ги сретнеме едни од клучните фактори кои не носат до тој немотивирачки стадиум кога не твориме. Овде ги нарекуваат стравови, можеме да ги анализираме како такви единствено ако претходно заклучиме дека сме ја поминале оваа лекција и немаме проблеми да се соочиме со нашите стравови, туку да ги преминеме и продолжиме да живееме понату соочении со дел од елементите во животот кои директно влијаат на нашето расположение и на начинот на живеење и егзистенција/ творење.

# 1 недoверба во самиот себе (Што ако не сум доволно добар?)

Ова е најверојатно стравот број еден за било кој креативен професионалец. Впрочем, ние не создаваме/ произведуваме нешто што е наша потреба, но, во најголем дел од креативното време создаваме луксуз/ убавина. Колку повеќе нашата уметност го збогатува нашиот личен живот и животот на другите, покажува нешто без кое ние (барем како потрошувачи) веројатно не можеме да живееме.

кога си слаб со пари, луксузите како порачување книги, музика, билети за перформанси и уметнички дела се често првото нешто кое дозволуваш да си оди. ние не сме доктори, наставници, па дури ни земјоделци - ние не создаваме или обезбедуваме сервис/ услуга без која луѓето не можат да живеат. како уметници, ние сме свесни за овој факт што очигледно ни го полни како со гориво нашето чувство на недоверба во самите себе. од време на време не можеме да си помогнеме, освен да се чувствуваме, па добро. ..потрошени.

Што ако никој не сака да го купи моето дело?

Лекот за недовербата која ја градиме во самите себе изненадувачки не е успехот. Светот е полн со познати и успешни уметници, писатели, музичари кои иако познати сеуште се полнат со депресија и чувство на сомневање. За жал, за повеќето од нас, тоа е нешто што некогаш нема целосно да си оди од нас. Наместо тоа, ние мора да најдеме начин да живееме со овој сомнеж, но, сепак да знаеме реално да го вреднуваме креативниот процес како и самото дело/ резултат.

# 2 Јас не сум доволно оригинален (некој друг тоа го прави подобро)

И покрај тоа дека може да биде вистина, да, сите големи теми во уметноста и литературата се веќе создадени, илјадници пати претходно, секогаш е можно да се донесе нешто сосема ново во процесот.

Да се соочиме и со тоа дека писатели и уметници се позајмуваат од своите креативни предци уште од кога постои нешто што се нарекува уметност. Дури и Шекспир позајмувал речиси за сета неговата работа од други писатели, но на крајот, постои мало сомневање дека го направил тоа на изразито свој начин.

"Оние кои не сакаат да имитираат нешто, произведуваат ништо." ~ Салвадор Дали

Престанете постојано да се обидувате да го откриете тркалото. Наместо тоа користете го, научите од него, моделиријте го и тогаш создадете своја сопствена верзија од него. Не грижете се да бидете препознаени/ видени како имитатор. сите ние ја научивме нашата уметност од оние кои дојдоа пред нас. Соживеј се со некое дело и создади верзија на тоа што е вистинска/ блиска за вас.

Ralf Ziervogel. OFU, 2006. Ink on paper

# 3 Луѓето не ме сфаќаат сериозно како уметник

"Уметноста е хоби, а не вистинска работа"

"Се плашам дека моите пријатели и семејството ќе бидат разочарани од мене"

Вистината е дека вашата кариера како уметник е толку сериозна колку сами ќе направите околу тоа. Дали ја работите како ваша "работа" или ја работите повремено и тоа како "хоби"? Колку работа навистина вложувате секојдневно? Ако сте си шеф самиот на себе, би си платиле ли за напорите кои ги вложувате во моментов?

Да се справиш со своите пријатели и фамилија (посебно родителите) може да биде особено тешко кога станува збор за тоа да те видат/ прифатат како вистинки уметник - работник. Во крајна линија ќе те прифатат тебе и твојата уметност толку сериозно колку што Вие самите сте се прифатиле. Со други зборови, ако видат дека се впушташ во 10-15 часовна дневна работа на твоите дела и освен тоа се грижиш за промоцијата на твоите дела, тогаш тие ќе те видат и прифатат како 'уметник-работник', а не само како нивното дете кое создава уметост.

# 4 Луѓето ќе ја украдат мојата работа или моите идеи/ дела

Еден од најголемите стравови кои уметниците го имаат е кога ги прашувам за продажба на нивните дела на интернет е тоа што се плашат дека луѓето ќе ги уккрадат нивните работи/ дела или нивните идеи. Иако не постои сомнеж дека ова може да се случи, премногу артисти го користат ова како изговор за да останат надвор од online пазарот сите заедно.

Да, луѓето крадат идеи цело време. Ви го правите истото, и јас го направив и секој уметник под сонцето го направил тоа во некој момент (види # 2). Бараме идеи кои зборуваат за нас, а потоа ги користиме за да ја предизвикаат/ разбудат нашата имагинација. Ние не зборуваме за овие луѓе, сепак, зборуваме за вистинските крадци кои едноставно превземаат работи од интернет и си ги препишуваат како свои.

Иако ова е секако вистински проблем, исто така, мора да сфатиме дека овие уметнички паразити се многу мал број помеѓу online популацијата. 98% од луѓето кои ја гледаат вашата работа online немаат намера за кражба на вашето дело, тие едноставно уживаат додека го гледаaт и можеби, само можеби, тие би можеле да бидат заинтересирани за купување на истото.

# 5 Мојата работа никогаш не е толку добра како што замислував дека ќе биде

Нема уметник кој секогаш е целосно задоволен од своето дело. Некои парчиња/ дела секогаш ќе ти се допаѓаат повеќе од некои други, но, создавањето на совршенството е само привидение што ве чува подалеку од тоа се движите понатаму.

"Уметничкото дело никогаш не е завршено, само напуштено." ~ Леонардо Да Винчи

Во одреден момент, сепак, мораш да допуштиш сите тие состојби да поминат и да продолжиш понатаму. Мора да го прифатиме фактот дека дури и најголемите автори, композитори, музичари и уметници се' уште се незадоволни од своите ремек-дела на некој начин. Совршенството е илузија која ќе те изеде ако допуштиш тоа да се случи. Размислете за секое дело/парче што го создавате како преку отскочна штица е спремно за подолго патување. Никогаш нема да стигнете до следната фаза на развој, како уметник, освен ако не сте подготвени да го оставите тоа дело настрана и почнете да движите кон следното дело.

Само остави да помине,

живеј ја Својата уметност ~

[само да не заборавам да нагласам дека текстот е постиран на skinnyartist.com од drew]

:Ich Liebe Film - и јас исто така!

2011-10-20T15:55:00.007+02:00

.
.
.
.

Вечерва (20.10.11) во центарот за култура Антон Панов во Струмица ќе се отвори седмиот по ред фестивал на Германски филм. Интересно е тоа дека Струмица се најде на мапата на градови каде ќе бидат проектирани дел од филмовите кои излегуваат во продукција на Германија во последниве години и тоа дека филмаџиите од Струмица ќе имаат прилика да уживаат во квалитетни Европски филмови што по мое мислење е далеку подобро од тоа да бидеме поплавувани со филмовите од Американската филмска индустрија.

Фестивалот го организира Амбасадата на Германија, во соработка со Прокредит банка и во текот на наредните три дена во три града истовремено (Тетово, Кавадарци и Струмица) ќе се случуваат проекциите на филмовите кои се дел од овогодинешната програма. На Фестивалот ќе бидат прикажани четири играни филмови: харизматичната и чувствителна трагикомедија “Винсент сака море“, во режија на Ралф Хитнер, снимен минатата година и добитник на Германската филмска награда за 2011. Биографската драма “Гете“, (за младите години на светски познатиот писател), во режија на Филип Штелцл, комедијата “Алманија, добредојдовте во Германија“ на Јасемин Самдерели и научно-фантастичниот “Деновите што идат“, филмска визија за Европската Унија во 2020 година на режисерот Ларс Крауме како и за најмладата публика цртаниот филм “Авантурите на Песочко во Соновија“ на Јеспер Молер.

Пошироката програма на фестивалот опфаќа разновиден микс на жанрови - комедии, драми, документарци, филмови што ја привлекуваат публиката и кои се наградувани на филмски фестивали. Добро е што овој фестивал преминува во традиција, и идејата на фестивалот е да се шири и имаме можност да ги проследиме филмовите и во другите градови од државата.

Се надевам ќе уживаме во наредните три денови, ова е временскиот распоред на проекциите од кои некои има во 20:30 (вечерва отварање) и од 18:00 и 20:00 часот во текот на наредниве денови.

.. that what follows next се проекции на филмовите во Штип, Прилеп и Битола.

:топ 10 _постмодерна литература

2011-10-17T17:22:00.023+02:00

.
.
.
.
.постмодернизмот стана широко признат како движење од епски обем, иновативни техники и широк опсег на психолошко и интелектуално влијание. почетокот на постмодернизмот е неизвесен, но за доброто на континуитет, Finnegans Wake од Џејмс Џојс е избрана за хронолошка почетна точка на оваа листа. книги кои влегоа во овие рамки се избираа по вкупниот/ целосниот квалитет кој го нудат како дело, помалку по влијанието кое го вршеле во континуитет.

пред неколку дена видов некаде селекција на најдобрите 20 дела во постодерната литература. некои од нив не беа посебно привлечни, барем оние од 12, па нагоре. ги селектирав првите 10 ги снимив на компјутер и еве ги во мојата Топ 10 листа на најдобрите дела од постмодернистичкиот период во литературата. ..оној кој претставува update-ирана модерна, т.е. периодот во кој живееме и егзистираме до ден денес. [или не?!]

редоследот во листата ќе оди од 10-тото па надолу се' до книгата која е на првото место.

10. Molloy, Malone Dies, The Unnamable - Samuel Beckett

Троен-урок од учителот/ мастер за апстрактен минимализам, чија техника на гледање објективно на овој субјективен свет го однесен во својот зенит со оваа трилогија на мета-фикциска неуроза, во која живеат карактери и преку ситуациите во кои се наоѓаат ги испреплетуваат меѓусебно се додека на крајот не стане очигледно дека тие карактери заедно се фикција на една единствена личност. Сериозен и извонредна работата на Џојсовата густина.

9. House of Leaves - Mark Z. Danielewski

Лавиринт од ергодска* структура, романот на Danielewski од неодамна стана еден од култните класици и со едноставно отварање на страниците ќе забележите дека нема друга книга како оваа. кодирана типографија, зборовни колоритни асоцијации и прецизно вклучување на митолошки и метафизички референци кои оваа институција од роман ја претвораат rorschach тест на скалата на Minsa.

*ergodic - ergon, meaning "work", and hodos, meaning "path"

8. Breakfast of Champions - Kurt Vonnegut

Иако мислевме дека Slaughterhouse Five можеби е негово најпознато дело, ова е книгата која треба да биде вклучена во пантеонот на оваа солипсичка нарација. Иако често занемарена како себебендисана и не доволно добра , Breakfast of Champions е персонален account/ сметка на фразата "совршена параноја е совршенa свесност." Понтиашкиот продавач Dwayne Hoover станува опседнат со работата на Sci-Fi писателот Kilgore Trout, незапирливото кружејки во акутните ерупции на анксиозност кога верува дека тој е единствениот човек кој се бори против светот на реифицираните хуманоиди. Црна сатира на врвот од својата моќ.

7. Labyrinths - Jorges Luis Borges

Делата на Борхес е невозможно да се опишуваат без длабока анализа, бидејќи тој има моќ во само пет страници да вклучи универзум на бесконечно привлекување. Дури и денес, многу раскази од оваа колекција се отворени за интерпретација.

6. Fear and Loathing in Las Vegas - Hunter S. Thompson

Епско вклучување на новинарската интерпретација и интервјуирање од местото на настанот и супериорни обиди во презентирање на комбинацијата од факти и фикција кои преку извонредни сурреалистички слики ја градат најголемата сатира за дрогата и политиката во оваа епоха.

5. American Psycho - Bret Easton Ellis

Ни една друга книга од овој вид не е толку ужасна, смешна, полемичка или вознемирувачка како што е приказната за yuppie-то* Patrick Bateman од Вол Стрит кој спокојно ги прераскажува деталите од неговиот убиствен живот, сите во апатичеи тон, кој ги комбинира магичниот реализам со минимализам на некој начин на кој ниедна друга книга неможе. Нејзините брзи промени од комедија на хоророт се случуваат во таква опасна брзина што целиот тек на свеста те носи на едно ново ниво на страв.

*yuppi - young urban professional или младич со академско образование, вработен и добро платен по професија и живее и работи во близина на голем град.

4. Catch-22 - Joseph Heller

Најпарадоксалната воена книга некогаш напишана, Хелеровиот роман е широко признат како еден од најголемите романи некогаш напишани, неговата структура ја потенцира иронијата и повторувањето што ја зголемува и иритацијата во помала рака. Зацементирано е мајсторството на Хелер во литературниот свет.

3. Gravity’s Rainbow - Thomas Pynchon

За да можете вистински да ја опишете оваа новела значи да завршите со неуспех: пастиш на параноја, поп-културата, секс и политика што ја превртуваат нарацијата во преден план со суптилна метафорична дисциплина, како животот на неколку луѓе наместени околу центарот на параболичното вложување на ракета "0000". Споредбите на романот и неговата симболика со Ulysses и Moby-Dick не се оправдуваат поради неговата посебност.

2. Naked Lunch - William S. Burroughs

Толку многу е веќе напишано за влијанието на оваа книга што ако одиме понатаму би се чинело излишно. Веројатно романот кој го става постмодернизмот на неговата современа патека, филтрира параноја, дрога и влијанија од еротика до детективска фикција и научна фантастика го прави еден од највлијателните и незаборавни дела во современата литература.

[J.Frater: Ова е еден од моите омилени книгина сите времиња - ако не сте го прочитале - направете го тоа!]

1. Infinite Jest - David Foster Wallace

Неодамна заминатата Wallace ја остави зад себе највозбудливата, најдлабоката, најкомичната, најтажната, најзагрижената и целокупно најпрозорливата максималистичка книга во постмодерниот канон. Паралелите настанати помеѓу академијата Enfield Tennis, Ennet Drug и Alcohol Recovery House користејќи наизменични езотерични и колоквијални зборови (и неговата заштитна марка 'фуснотите') го создаваат најепското и исцрпувачко дело/ роман на модерните времиња.

:сугурно има уште многу автори кои заслужиле да бидат дел од оваа листа, но сепак, селекцијата која ја направиле на listverse заедно со соработката на F. McClure е солидна.

.меѓу оние кои недостигаат на оваа листа, а се достојни да се споменат би требало да бидат и: Finnegans Wake, Fight Club, The Unfortunates, A Clockwork Orange, Lolita, Godel Escher Bach и уште многу други. ..

..но, за некои други листи во некоја друга прилика, ако сакате можете да ја видите листата на најдобри автори кои оставиле влијание во мојот живот.

:текстот може да го пронајдете исто така објавен и на оКно.мк

.среќен Blog Action Day & World Food Day [#bad11]

2011-10-16T18:33:00.011+02:00

Бори се со гладот, храни ја иднината

Од 2оо7 па наваму, ова се случува секоја година. Луѓето од цел свет кои пишуваат на своите блогови, секоја година се промовираат различни теми и со тоа се обидуваат да направат позитивни промени во свеста како и во подобрувањето на социјалните стандарди, меѓусебното разбирање и можноста за природен и чист начин на живеење. Оваа година за Blog Action Day блогерите за тема ја одбраа храната, и денес е денот кога обединети блогерите користејќи го hash tag—от #BAD11 ги анализираат сите можни аспекти на храната. Од тоа кој што денес има во своето мени, до иднината на произвотсвото на здрава храна, користењето на органски препарати за заштита на ресурсите кои ги имаме. причината поради која оваа година темата на блогерите е храната е затоа што датата се поклопува со светскиот ден на храната, па соработката беше очигледна со оглед на тоа дека со оваа тема има многу да се каже и уште толку многу конкретно да се промени.

Кога ја имаме храната како тема, би можеле за неа да пишуваме од неколку аспекти како би навлегле подетално во структурата на она што сметаме дека е важно. Ако го земеме социјалниот аспект и храната, тогаш навистина би требало да се загрижиме за сите тие територијално населени места на планетата каде луѓето умираат баш поради недостатокот на доволно храна за сите. Посуштински не би сакал да навлегувам во овој сегмент, анализирајќи ги резултатите кои таквиот проблем ги создава, напротив, би сакал да ја направам паралелата со некои од модерните цивилизации каде дневно се фрлат тоништа произведена храна, која иако како дел од капиталното општество, претходно помината низ целиот тој економски синџир завршила како отпад. На момент ми доаша мисла или приказна за мајка тереза која еднаш пред симнување од авион, ги замолила стјуардесите да и ја дадат сета храна која останала од патниците за да може таа да ја даде на оние на кои им треба во моментот, на гладните. ..

од друга страна кога би размислувале за храната, би можеле да помислиме на тоа колку често се храниме, каква храна конзумираме, колку редовно се храниме, дали имаме временска табела на исхрана и тн. Овде е многу важно да се потенцира тоа дека, колку и да е динамичен животот кој го живееме и колку неодговорно и да се држиме во другите аспекти на егзистирање, хранењето и користењето природна храна се важен елемент во здравиот живот и одговорноста кон самите себе и нашето здравје.
[иако не го практикувам редовно, сепак би го нагласил]
правењето медицински прегледи е многу важно кога зборуваме за исХРАНА и моментот на балансирање на телото и продуктите кои се конзумираат

би сакал да го споменам како фактор кој лично го запазувам користењето на храна која е со природно потекло и секако со доволно витамини и протеини кои се потребни на телото за да успее да ги заврши дневните активности кои му се наметнуваат.

Сигурно денес вегетеријанците се максимално задоволни. Она што сите го поддржуваме е начинот на исхрана кој тие го практикуваат. Знам дека е тешко да се има таков начин на исхрана (пробав и самиот), но, ако не редовно барем некогаш е убаво да се прочистува организмот од најразличните калории кои ги прима со секојдневната исхрана, баш со таа вегетеријанска кујна која не е премногу тешка за организмот, а сепак ги задоволува потребите на телото.

Оној трагичен аспект кој оваа година комуната на блогери го наметнува е тој дека порастот на цените на производите и промените во економијата прават во овие две години 10-11 сиромаштијата и гладот да се зголемат. Според Светската Банка [World Bank] дополнителни 70 милиони луѓе се соочуваат со конкретниот проблем.
Жално е меѓу 'гладните' да се најдат самите произведувачи на храна, но, факт е дека тие треба да прават набавки на другите продукти кои е ги произведуваат, а парите кои ги заработуваат со нивните производи не се доволни за егзистенција.

- Што јадевте Вие денес? - На улиците денес повторно имаше деца кои просеа за леб? - ..Африка некогаш може да биде многу поблиску до очите отколку што мислиме..

- во лабараториите се готват новите компири, треба да мирисаат како кромид, а да изгледаат како лубеница. Заборавив да кажам, да, ќе растат на дрво!

( Bono, George Clooney, Jessica Alba, Idris Elba and more unite behind ONE's new campaign to help focus the world's attention again on the famine and food crisis in the Horn of Africa. Find out more at http://www.one.org )

Оваа година на кампањата се приклучува и една друга кампања “The F Word” која се бори конкретно за заштита на децата и луѓето кои умираат во Африка од глад. ..30 000 деца за три месеци. Blog Action Day 2011 година се користи за да се зголеми глобалната свест за ова важно прашање.

Доколку исто сакате да учествувате во овој ден не заборавајте да го споделите овој infographic: Нашиот убаво дизајниран infographic, "Борба против глад" кој ги илустрира земјите кои водат со нивните спасувачките напори во Рогот на Африка и оние кои заостануваат. Канада, Германија и Велика Британија ги исполниле своите обврски и партиципирале со нивната помош, додека Франција и Италија се уште имаат работа. Да бидете сигурни дека јавноста знае тоа!

Отворена е и петиција доколку сакате да ја пополните: drought is an act of nature. Famine is man-made. Let's put an end to famine.

Блогери од околу 8о држави учествуваат во оваа акција. Ако сакаш да учествуваш во Blog Action Day & World Food Day 2011 можеш да го направиш тоа следејќи не во facebook или на twitter користејќи го hash tag-от #BAD11.
Ако сте блогер, тогаш може да се регистрирате на www.blogactionday.org и да ја постирате вашата содржина во Недела, на 16 Октомври 2о11.

“Монотонија“ на Бобан Богатиновски [промоција]

2011-10-16T16:16:00.016+02:00

[..некаде потаму во времето]

.ова е една промоција која ја реализирав пред неколку месеци. поради немањето доволно време да пишувам за сите блогови до сега овој текст не беше ставен овде. значи, со Бобан пријателството го започнавме за време на една друга промоција на која учествував, 'географија на маленкоста' на Ацо Гогов пред година и повеќе во центарот за културата во Струмица.

идејата за промоцијата на Монотонија беше да се направи алтернативен настан во Струмица преку кој граѓаните ќе можат да се запознаат со книгата, нејзиниот автор како и содржината на самата книга. со Бобан разговаравме долго за локацијата и самата промоција, бидејќи промоцијата требаше да се случи пред да одам за Франција, а се случи откако се вратив. [one year after]

за промоцијата решивме дека најдобро ќе биде доколку освен класичниот начин на презентирање на книгата, со критички осврт и мал разговор, ја надополниме со видео арт проекција, како и џез концерт кој треба да започне веднаш после официјалниот дел од промоцијата. така и беше, промоцијата помина одлично, публиката (во не толку голем број) задоволна од тоа што го виде и слушна како и медиумите кои се здобија со една информација повеќе. се надевам соработката со Бобан Богатиновски ќе продолжи и во иднина и струмичката публика ќе има повторно можност да се запознае со неговото творештво.

текстот во продолжение беше постиран после настанот на порталот на strumica.net, a го напиша прекрасната Тања Грошева. и' благодарам за тоа!

* * *

- Имаш ли идеја што можеме да правиме ние двајцата, а притоа добро да се чувствуваме? Михаил само се насмевна. Претпоставував дека помисли на неколку згодни девојки и добра забава.
- Мислиш на привремено задоволство. Постои привремено и постојано задоволство.
- Она привременото, привременото - се насмеав.
- Почна ли да се буди татковскиот нагон во тебе - прашав?
- Јас ќе имам деца во рајот.
- Како мислиш во рајот?
- Рајот ќе биде на земјата, не на небото.
- Ова мене ми звучи на утопија. Има работи од кои можеме да се откажеме и работи од кои не смееме да се откажеме - констатирав.
Што всушност очекував од Јеховините сведоци. Внимание, љубов?! Можеби едноставно уживав во нивното друштво. Да, тоа е вистинскиот одговор. Уживав во нивното друштво, посебно ако беа вешти во уметноста на конверзацијата.

Неизбежно е... ако зборуваме за едно маркантно дело што синоќа доживеа претставување и промоција пред струмичкиот аудиториум на читатели, да не го почувствуваме неговиот мирис и вкус барем од далеку, барем малку за да можеме да се доближиме подобро до духот и содржината кое го носи истото. Овие претходни редови или дијалог не се од мене туку така извадени, туку баш поради причината која ја веќе спомнав, подобро да се доближиме до книгата “Монотонија“ произлезена од интригантното перо на авторот Бобан Богатиновки.

Книгата “Монотонија“ со својот одраз во огледало претставува роман-исповед, роман кој го потврдува Бахтиновиот став дека во самопресметката - исповед е потребен друг судија, кој мора да заземе став кон ученикот, но и ученикот е оној што суди. Соочувањето со другиот како начин за пат до себе си е фатално за ликовите во книгата, како што пишува и во самиот поговор кон делото.

Книгата е издание на “Култура“, а нејзиното вистинско претставување синоќа пред струмичките љубители на убавиот збор беше овозможено секако од нејзиниот промотор, познатиот уметник Митко Гогов, каде на најсуптилен начин ја прикажа самата убавина на оваа книга гледајќи ја нејзе како книга за локалната култура, комуникацијата, за лажното препознавање, за идентитетот. Како паралели помеѓу малиот град, умот како целина, манастирот и неговите конаци како прибежиште од еден мал свет, во друг уште помал. Како желба да се пронајдат одговори кои ја кристализираат медитацијата на умот и раѓаат спокој во душата.

Всушност во еден дел од неговото целокупно исцрпно излагање читателот се фати како риба на мамка од јадица за да се појави желба оваа книга да биде следното негово книжевно уживање, и неизбежно е да го цитирам овој дел на промоторот Гогов:
“...И на Господ му е досадно“... така авторот се обедувa да ја оправда дефиницијата за колективната монотоност на нашето општество и тоа не индиректно, туку директно во конкретни разговори со луѓе од mainstream таборите на повеќето верски институции од државата.

Со оваа промоција која резултираше со голема заинтересираност, остана интригата дали најсилниот мотив на авторот Бобан Богатиновски е силниот христијански порив да преку монотонијата на баналните размисли за се', во се' и над се' да воведе драматургија која преку главниот лик гротесно ќе ја обликува судбината на луѓето кои херметички размислуваат?! Одговорот се наоѓа со вртењето од првата па се до последната страница на ова дело, а и дури и кога би го завршиле, дали би дознале?!

Очекувањата се ова дело да стане помеѓу најдобрите бестселери во државата. Веќе се наоѓа во потесниот круг или поконкретно кажано со помината прва селекција за “Роман на годината“ за избор на најдобар роман напишан на македонски јазик при конкурсот на “Утрински весник“. Како што ни се претстави и самиот автор “ова дело со стекнувањето на неговата зрелост го чека долга и голема иднина“, со досега соочената прифатеност и критика гордо би признале дека е во право.

Кој е всушност Бобан Богатиновски?!

Автор кој е роден 1971 г. во Куманово, дипломирал на Медицинскиот факултет во Скопје, што и самата негова природа зборува многу соочувајќи се со фактите дека автор е на многубројни издадени книги досега, поезија меѓу кои: “Луцидни халуцинации“, “Прекрасен ден за умирање“, “Светлината е посилна“, “Барајќи карпа за молитва“ како и на романите “Соба за разговор“, “Коцкар“ и последната – најновата, романот “Монотонија“. Воедно член е на Друштвото на писателите на Македонија. Објавувал во сите позначајни литературни списанија. Застапен е исто така во хронолошките прегледи на помладата македонска поезија и дел од неговата поезија е препеана и објавена на бугарски, романски, словенечки и англиски јазик.

Струмица е град кој има големо срце и уште поголема душа, и секогаш е добар домаќин и топло ги пречекува овие збиднувања. Што исто така беше случај и со претставување на ова дело – колку повеќе има претставување на вакви големи имиња и дела толку градот, а и живата материја во неа се храни со духовност. Честа на ова преставување ќе го искажат домаќините со уште еден краток пасус од самата книга, а тоа би било ова: “Ако посакувањето се случува во мислите, тука нема дело, нема грев, ниту докази за сторениот грев. Помислите имаат индивидуална димензија, се случуваат во нашата глава и се' уште на никој не му имаат наштетено“...

:Group Translation Project #2

2011-08-19T18:51:00.004+02:00

.оваа недела имавме уште еден предизвик. полека, но сигурно ова почна да се развива во сериозен проект за кој стискам палци. инаку убаво би било да наведам дека преводот од минатата недела е веќе качен на poems.without.borders во неколку варијации/ јазика вклучувајчи го и тој на македонски. станува збор за оној од шекспировиот 'венецијански трговец' , иако мислам дека треба да биде венециски..

тимот кој стои позади оваа страница на интернет е составен од неколку реномирани поети, преведувачи и издавачи меѓу кои Ben Krause, Mutiu Olawuyi, Rama Krishna Perugu, Edurne Semeolvidaron и јас Mitko Gogov.
оваа идеја да продолжиме со процесот на преведување е примамлива за мене како автор најмногу поради тоа што за прв пат се впуштам во процес на преведување и не секогаш толку лесно се снаоѓам. не сум преведувач во суштина и за тоа ова го прифакам како предизвик. оваа недела требаше да преведеме песна/ сонетен венец од Кандаскиот поет од 19 век Archibald Lampman.

бидејќи во сонетниот венец треба да се запазат неколку правила при преведувањето, за мојот превод се консултирав со преведувачка и поетеса од Македонија Жаклина Филипова - Свеќаровска која има долгогодишно искуство во преведувањето. она што јас и го испратив како првична форма нејзе и беше одлична подлога за корегирање. :)
во конверзацијата со неа разбрав дека сепак и не станува збор за лош превод од моја страна, но за мене беше уште поголемо задоволството бидејќи мојот прв обид да направам превод на поетската форма - сонетен венец беше помогнато токму од нејзе. ти благодарам Жаклина ~

:во продолжение проследете го преводот на песната од Archibald Lampman:

Ја немаме слушнато музиката на сферите,

песната од ѕвезда до ѕвезда, но постојат звуци

подлабоки од човечката радост и солзите човечки,

што Природата ги користи во нејзините кругови;

текот на потоците, плачот на ветровите кои го свиваат

дабот, громогласноста на морската плима, моќта

на громот што ја дроби далечината, или дождот

што ненадајно паѓа сред летната ноќ.

Тоа се гласовите на скриената душа на Земјата,

ги изговораaт тајните за местото од каде што доаѓа.

Во оној што умее да ја чуе жалоста над сите граници,

Или необјаснивата радост без причина,

се будат мислите вдомени во неговото срце, како бисер

од пред раѓањето и создавањето на светот.

Во групата на facebook не беше објавен наслов на оваа поема, јас сум во дилема дали всушност истата има име, но како и да е мислам дека штом е првично споделена без име станува збор за поема без наслов, а доколку ви е некако празна како таква крстете ја ~~безимена~~. :D

Archibald Lampman (17 November 1861 – 10 February 1899) е најголемиот Кандаски натурален поет. тој е исклучително славен со својата натурална поезија (поезија за природата) на што се должи и неговиот углед како во неговата држава така и надвор од неа. ..никогаш немало поголеми љубители на природата од него. избран е за член на Кралското друштво [Royal Society] во Канада во 1895 год. член бил исто и на така наречената "Confederation" group заедно со поетите Charles G.D. Roberts, Bliss Carman и Duncan Campbell Scott. неговите ракописи во голема мера може да се најдат во Queen's Универзитетот во Kingston, Ontario. една од поголемите селекции кои се направени од неговата поезија е онаа на Margaret Coulby Whitridge која вклучува кратка биографска белешка и 1900 песни. иако е очигледно дека работи под инфлуенца на поезијата која во тоа време доаѓа од Англија тој засекогаш ќе остане запаметен како мастер/ мајстор за сонетните венци исто како и еден од најдобрите запишувачи на природата, за кого пејсажите како состојба на душата имаат големо духовно значење кои на извонреден начин ги рефлектира врз човечките емоции. ..природата дава утеха на своите следбеници е неговата порака за генерациите. повеќе за неговиот живот и за неговата работа можете да најдете овде.

:[психичкa градинка] за младите и надежни Медиуми?

2011-08-16T21:09:00.011+02:00

Постојат ли вонземјани, имаат ли тие зелени глави? Позади оваа планета се кријат ли летачки китови кои имаат мозочни клетки големи како неколку земји. Позади прозорците навечер дишат ли дрвјата ноќе. ..во светлината од месечината се крие ли healing vibe?

:текстот во продолжение е превземен и преведен од ABC News Radio,
Copyright 2011 ABC News Radio

(BERKELEY, Calif.) --- Долго време пред J.K. Rowling и да започне да мисли на Hogwarts, мала група на ученици во Berkeley, Calif веќе учеа и истражуваа она што Harry Potter би го нарекол "divination" или предвидување/ претскажување.

сликата е превземена од [овде]

Местото се вика "психичкa градинка" [psychic kindergarten] почетничка класа за видовитите, прочистени лица или во оригинал [clairvoyants] што доаѓа од зборот clearly или луѓе што се занимаваат со clairvoyance (видовиштво), каде тие проучуваат како да ги читат/ гледаат енергиите на луѓето, како да ги чувствуваат чакрите и истражувањето на техниката 'blow roses' каде се анализираат постапките во животот, успоните и падовите, се' на се целата ретроспектива на животот со сите аспекти кои се паметат.

Susan Bostwick, претседател на Berkeley Psychic институтот е исто така и еден од професорите.

"Она што го правиме е учењето на луѓето да истражуваат, да влезат внатре во себе, да си ги спознаат можностите и како да сакаат да ги искористат за општото Добро," - вели таа.

Bostwick нагласи дека за разлика од Хари Потер и неговите пријатели, она што таа и нејзините студенти практицираат не е магија.

"Ние зборуваме за магија и чуда, [но] за тоа како дозволуваме да го искусиме она што сме и како да се докажуваме во животот како магија/ чудо," - рече таа. "Јас ги изучувам студентите да ги истражуваат своите психички способности. Тие веќе ги поседуваат."

Институтот, кој е одгранок на Црквата на Светиот човек [Church of the Divine Man], е new age [модерна] религиозна група која своето учење го заснова на Новиот Завет од Библијата. Организацијата е стара околу 38 години и околу 300 000 учесници поминале преку оваа установа, според статистиките на Bostwick.

Кога од студентите се бара да "blow roses" in "psychic kindergarten" или да го рефлешираат нивниот живот во психолошката градинка всушност од нив се бара да ја замислат розата како начин/ пат за фокусирање на умот. Тогаш во окото на својот ум [mind eye] тие ја визуализираат розата како експлодира што би требало да ги чисти нивните мисли и да ги ослободи/ исчисти од сета психичка енергија која растројува.
Студентите исто така поминуваат време разговарајќи за боите на психичката енергија. Секоја од боите има различно значење. На пример, златната значи спиритуално/ духово разбуден или инспириран.

"Вие сте во градинката само за да си играте, учите и истражувате," изјави Bingo Marasigan, директор на Berkeley Psychic Институтот. "Тоа е она што го правиме овде. Ние нудиме простор. Ова е игралиште каде вие може да си играте и ја истражувате енергијата"

***
[повеќе детаљи за програмата на радиото]

:IV детска ликовна колонија [Јабука.2о11]

2011-08-16T14:10:00.006+02:00

Во периодот од 28 Јули до 03 Август имав прилика да бидам ментор на група млади од Струмица кои се претставија на детско/ младинската ликовна колонија која веќе четврти (4) пат се одржува во Јабука, општина Панчево во Република Србија. Мојата група броеше четирима вклучувајќи ме и мене. Оваа ликовна колонија од оваа година прераснува во Интернационална и како прва година со таков калибар имаше претставници од Романија, Унгарија, Србија и Македонија или вкупно 25 млади кои неколку дена имаа исклучителна можност да научат многу за уметноста со помош на сите нас менторите.

Марија Атанасова и Георги Трајков беа активните учесници во колонијата, кои имаа можност да се запознаат со неколку техники на цртање меѓу кои: мртва природа, пејсаж, акварел, апстракција како и со модерните форми на изразување како што се уметничката инсталација и перформанс. Во текот на деновите до дека траеше колонијата имавме прилика да се запознаеме со дел од структурите кои работат во Јабука и општина Панчево и со тоа да отвориме простор и оствариме дополнителна соработка се' со цел да се презентираме и во програмата која тие ја реализираат за 2 Август (Илинден).

Како претставници на Македонија за нас беше големо задоволство да на тој голем македонски празник ги мотивираме македонците кои живеат таму и во програмата зедовме учество со она што претходно сме го правеле и умееме. Марија е извонреден вокал и солист и таа ја отвори Илинденската програма со песната 'Катерино моме', додека Георги на публиката која ја имаше од сите краеви на Србија се претстави двапати, најпрво утрото на седницата организирана од Националниот Совет на Македонците во Србија и потоа на ноќната програма со композиција отсвирена на класична гитара. Георги е професионален музичар кој допрва запловува посериозно во музичките води. Оваа година ќе биде прва година во средното музичко училиште во Скопје. Јас бев 'водител' во презентацијата на претставниците од Македонија, а освен нив двајца имавме можност да се претставиме со читање поезија Јас и уште една поетеса од Македонија (го заборавив името – sorry) :D

Ликовната колонија заврши со групна изложба која се отвори во просториите на Домот на културата во Панчево, секој од учесниците доби Благодарница, а беше испечатен и каталог со нивните најубави дела. Изложбата ќе биде поставена во Домот на културата се до следната година каде повторно ќе се сретнат млади од неколку држави и ќе имаат можност да создаваат дела во ова парче земја кое е навистина инспиративно не само за младите, туку и за нас кои ги водиме децата таму.

Освен официјалната агенда на колонијата имавме прилика да гостуваме во неколку телевизии и да ја промовираме колонијата и градовите од кои доаѓаме, децата имаа можност да гледаат претстава во младински театар, да направиме културолошка обиколка на месноста, да се дружиме покрај река, индиректно да следиме дел од тековните настани кои се организираат таму и тн..

Можноста да бидеме дел од оваа ликовна колонија беше поддржана од Општина Струмица и Градоначалникот кои безрезервно се постоваја во однос на менаџирањето за нашето присуство таму. Се надевам следната година друга група на млади од Струмица да биде дел од оваа колонија која има предиспозиции да расте и да се реализира во уште подобра, поквалитетна и по репрезентативна.

Ова е текст кој излезе таму по завршувањето на колонија, а во продолжение и прилогот кој се емитуваше на радио – телевизијата Панчево.

Group Translation Project #1

2011-08-09T16:54:00.009+02:00

.
.
.
:добив покана од poemswithoutborders.org да направам превод на извадок од 'трговецот од Венеција' на Шекспир. идејата е да соберат колку што е можно повеќе преводи на овој пасус кој ќе го користат како промотивен материјал. web страницата сеуште не е update-увана така да преводот сигурно ќе биде качен и таму.

[Poems Without Borders (poemswithoutborders.org) is looking for new, fresh translations of the following modified Shakespeare passage, into as many languages as possible, for use as promotional material.]

:мене лично многу ми се допаѓа овој дел за тоа и решив да го преведам.

---

Have we not eyes like you? Have we not hands, organs, dimensions, senses, affections, passions? Fed with the same food, hurt with the same weapons, subject to the same diseases, healed by the same means, warmed and cooled by the same winter and summer, as you? If you prick us, do we not bleed? If you tickle us, do we not laugh? If you poison us, do we not die?
-The Merchant of Venice, Act 3, Scene 1 (paraphrase)

---

немаме ли и ние очи? немаме ли раце, органи, зафатнина, сетила, чувства, страсти? зарем не ја јадеме истата храна, се повредуваме со истите оружја, жртви сме на истите болести, исти нешта нѐ лекуваат, нѐ топлат и ладат истите зима и лето, како вас? ако нѐ раните нема ли да крвариме? ако нѐ скокоткате нема ли да се смееме? ако нѐ отруете нема ли да умреме?

- трговецот од Венеција, чин 3, сцена 1 (парафраза)

---

инаку да, има и други преводи, како на пример овој кој @Надењка Зузакова го сподели со мене, направен од Богомил Ѓузел или Драги Михајловски:

---

„Нема ли Евреинот очи? Нема ли тој раце, органи, зафатнина, сетила и страсти? Хранет од иста храна, рануван од исто оружје, од исти болести легнат, со исти лекови излекуван, стоплен и измрзнат од исто лето и зима како и Христијаните! Ако нѐ раните нема ли да крвариме? Ако нѐ скокоткате да се смееме нема ли? Ако нѐ отруете нема ли да умреме? Ако ни згрешите нема ли да се одмаздиме?”

- Венецијанскиот трговец, Чин 3, Сцена I

.
.

скриените писма на _Набоков

2010-11-30T16:33:00.011+01:00

Though he and his wife, Vera, were rarely apart, the author wrote to her for more than 50 years
By Shaun Walker in Moscow

Љубовни писма од Владимир Набоков повеќе од пола век стари, напишани за неговата сопруга Вера, откриваат една нова страна од животот на еден од најдобрите љубовни писатели на 20 век. Повеќе од 300 писма се најдоа во колекцијата на неговиот син Dimitry кои ќе бидат издадени во текот на наредната година на англиски јазик. Селекција/ извадок од писмата се појави минатата недела, напишани на оригинален руски јазик, во руското списание Сноб.

Писмата ја откриваат романсата помеѓу Набоков и Вера Слоним, потоа Набоков, од средбата во Берлин, 1923 до непосредно пред смртта на Набоков во Montreux, Швајцарија, 1977 година.

Набоков ги посвети речиси сите неговите издадени дела на неговата сопруга, која беше негов лектор и преведувач, а двајцата беа пар која ретко се разделува. Како и да е, нивниот син единец пронајде повеќе од 300 писма во архивата на неговата мајка. Таа ги има уништено нејзините писма за Набоков.

Набоков ја запознал Вера на хуманитарен/ добротворен бал во Берлин и нивните први писма се полни со страст, дива страст.
"Како можам да ти објаснам, радост моја, злато мое, моја небесна среќо, колку сум целосно твој – со сите мои спомени, песни, импулси и внатрешни потреси."* - и пишува Набоков по кратко време од кога ќе ја запознае. "Да ви објаснам дека не можам..да се сетам на најневажниот инцидент без жалење – какво болно жалење! - дека ние не поминавме низ сето тоа заедно – можеш ли да разбереш, моја радост?"*

*"How can I explain to you, my joy, my golden one, my heavenly happiness, just how much I am fully yours – with all of my memories, my poems, impulses and inner tremors?"
*"Explain to you that I can't... recall the most insignificant incident without regret – such painful regret! – that we did not go through it together... – do you understand, my joy?"
...

Роден во аристократска фамилија во St. Petersburg во 1899 Набоков го поминува своето детство во Русија. Кога доаѓа болшевичката револуција 1817, семејството побегнува и тој започнува со јазичните студии на Tринити колеџот во Kембрич [Trinity College, Cambridge]. По дипломирањето се вселува во руска емигранска заедница во Берлин и ја започнува својата пишувачка кариера. Неговите први книги ги пишува на руски јазик, потоа, подоцна некои новели/ романи, вклучувајќи ја и Лолита да бидат напишани на англиски јазик.

Писмата се напишани со препознатливиот стил на Нобоков – вели Sergey Nikolayevich, заменик главен уредник и одговорен уредник на списанието Сноб. Тие не можат да бидат споредени со било што друго во историјата на напишаното/ писмата, зборовите, тие се дел од наслетството на еден голем поет и писател.

Писмата се размислувања за различни теми "Небесниот рај, веројатно е прилично досаден и има толку многу мек ангелски јорган/ памук што пушење е забрането.* - пишува авторот еднаш . "...да потсетам, некогаш ангелите пушат, криејќи го тоа со своите крилја, кога архангелот доаѓа ја фрлаат цигарата подалеку: така ние на небото гледаме комети." *

*"Heavenly paradise, probably, is rather boring, and there's so much fluffy Seraphic eiderdown there that smoking is banned,"
*"... mind you, sometimes the angels smoke, hiding it with their sleeves, and when the archangel comes, they throw the cigarettes away: that's when you get shooting stars."

Во текот на 1940 и 1950 година кога Нобаков живеел во САД, писмата многу често содржеле опишување на некое патување што во себе носи сличност со патеписот во Лолита, каде Х/умберт Хумберт го носи малолетното девојче од мотел во мотел.
Ние почнавме да забележуваме од каде доаѓа идејата за Lолита – вели мр. Nikolayevich.

Подоцнежните писмата, напишани со чувства, му служат за по прозаично изразување на структурата/ прашањата – како ги сака подготвени јајцата и која е цената на млекото.

преведено од страната на ~ The INDEPENDENT.co.uk

featured artist @ artwalkTV

2010-11-23T13:00:00.009+01:00

.

Поминаа повеќе од две недели и решив да споменав ако не на друго место барем во мојот блог дека последново дело кое го направив за изложбата која беше завршен резултат на проектот кој го организираше младинската мрежа Together е сеуште на front page-от на Artwalk TV.

Станува збор за дело/ синтеза на сите три работилници дел од проектот во едно. Mixed-media структура во концептот изразена преку современите форми во уметноста – графит, стикери, инсталација и експериментално видео.

Темата на проектот беше солидарност. Во периодот кога не создававме уметност како дел од работилниците на проектот за multi media, инсталации и street art разговаравме и имавме богати дискусии на оваа тема. Кои се проблемите, какви решенија нуди младината во Eвропа, како ќе се бориме да го промениме степенот на сиромаштија, емпатија меѓу луѓето, еднаквост итн. Една од групните активности кои ги имавме беше мини social/ forum theater работилница каде видовме интересни сцени од секојдневниот живот во кои солидарноста е застапена или не.
Така суптилно се наметна темата солидарност освен во дискусиите и активностите, директно и во креирањето на делата на самите учесници.

Претходно имав период во кој неколку пати на facebook напишував статус во кој употребувам monster како карактерот кој ја создава ситуацијата. И овој пат во моево дело решив да продолжам со истиот субјект. Monster/ чудовиште, сите ние..луѓето со своите маски, скриени во пластичноста и рутината на лажна искреност и придонес за прогрес и еволуција на хуманоидниот склоп во планетава.
Чудовиште за солидарност..ја имав идејата, ги имав милионите чудовишта во мојата глава кои потајно се солидарни, хумани..човечни. Не дека се така родени ама тоа е начинот на кој се обидувам да ги воспитувам. Сите нив требаше да ги извадам некако, во некоја форма..се создадоа една ноќ, неколку десетина. Големи по метар, зборат ако сакаш да ги слушнеш. Решив да ги аплицирам на графитот кој веќе беше започнат. Една празна кутија до мене постана истиот карактер кој го имаше на графитот. Надополнување. и да останеше ненасликана, кутијата сепак ќе ја имаше истата форма :)

Видеото беше внатрешен разговор со самиот себе. Знаевме со Рамзи (координаторот на мулти медиа) уште пред почетокот на проектот дека ќе има некаква соработка меѓу нас. Едно утро му реков, снимај и фотографирај го ова. Го сакам во најкратка форма. За 15 минути го имавме готовиот резултат :)

постои во сликањето action painting ова не знам дали би му дошло action recording :D

..така го имав моево дело спремно за изложба. Склоп од неколку техники, кои се надополнуваат. Испружена колор рака наспроти црно-белите стикер карактери и истата таа рака подадена за солидарност во видеото. Изложбата се одржа во maison de familles во Metz, октомври 2010 година.

Не успеав да ги качам фотографиите од овој проект наречен Monster.S for Solidarity на artwalkTV, го качив само видеото. После неколку дена видов дека сум featured artist на оваа социјална платформа/ комуна на уметници и љубители на уметноста. Ова е втор пат да бидам featured на оваа мрежа. Првиот пат беше поради минијатирите кои може да ги видите на мојот профил таму.

Monster for Solidarity from Kihu Potru on Vimeo.

И благодарам на @kim што ја создаде оваа комуна и што се обидува да промовира секакви стилови и форми на уметност. да, и за тоа што ме препорачува на членовите!

гДин Benjamin Lacombe д илустратор

2010-11-20T14:14:00.013+01:00

.
За изложбата дознав откако ја видов поканата на која имаше прекрасна илустрација од млада вештерка со магичен, малку студен амбиент во позадина. Во истиот момент посакав да ја посетам изложбата и да видам повеќе дела/ илустрации од овој илустратор. Почитувам илустрации и доста често ги споделувам на социјалните медиуми како twitter и facebook со моите пријатели.

Всушност, пишувам за Benjamin Lacombe роден во Париз 1982, една година постар од мене. Уште како студент во ENSAD, Париз илустрира неколку книги со неговите илустрации и станува познат во кругот на луѓе заинтересирани за илустративна уметност. Издава/ публицира за Walker Books (USA) исто така e номиниран и за престижната награда на Time Magazine. Со неговиот стил на цртање тек прва доаѓа неговото време, ако земеме во предвид дека во моментот соработува со најуспешните издавачи во светот како: Albin Michel, Barefoot Books (USA), Edelvives (Spain), Hemingway Korea (Korea)итн.
Делата/ илустрациите на Бенџамин можеме да најдеме изложени во најпознатите светски центри како Њујорк, Париз, Рим, Токио..

Мистичен, езотеричен, но исто така и суптилен, наивен, но со силен авторски порив. Смиреност во портретите, длабочина во нивните очи, како сите овие портрети да ја кријат тајната на светот. Сурреалност во нивните погледи.

Амбиентот кој го работи е како под театарски рафлектори, драма во повеќето композиции,внатрешен дијалог помеѓу субјектите, другите елементи што ги користи само ја надополнуваат приказната во рамките време, простор.

Безвремена илустрација за приказни од историјата, за најобичните и оние малку поважни, бајки, готика, приказни испреплетени меѓу себе, оние кои ги знаеме и некои нови, откриваат животи на поети, композитори, танчарки, дечиња, нивните приказни од земјите на чудата итн.

Овој стил на илустрирање се' повеќе и повеќе е провокативен и интересен за публиката, а Benjamin Lacombe е еден од оние кои најубаво ги открива визурите на овој мрачен, но очигледно близок свет до нашиот.

Изложбата која јас ја посетив во изложбениот простор l'Espace Invitro во гратската библиотека во Thionville, носеше наслов како една од неговите книги: Portraits de sorces. На изложбата беа изложени повеќе од 30тина илустации исто како и примероци од книгите со негови илустрации и приказни, флаери, постери и најразлични рекламни материјали со негови принтови.

Одличен уметник/ илустратор кој е сеуште млад и уникатен во неговиот стил на работа, со силна порака во неговите илустрации. Среќен сум што ја посетив изложбата!

повеќе за овој ислустратот ќе најдете на неговата страна исто како и на неговиот блог. доколку сакате да ја следите неговата работа на facebook ова е неговиот fan page.
..она што видов на неговата страница е дека се занимава и со анимиран филм, ова е кратко анимирано видео за неговата приказна.

"Once Upon a Time.."

Teaser of "Once Upon a Time.." Pop Up Book published November 5th 2010 in France by Seuil Jeunesse. Also published the 5th november in Spain by Edelvives and in Italy.

Resumé:

Eight classical tales evoked by a double page with ingenious mechanism, in a magnificent book which associates technical exploit and artistic talent. Find the characters of the most famous tales: Alice, Pinocchio, Sleeping Beauty , Blue Beard, Peter Pan, The Little Red Riding Hood, Mrs butterfly , Poucette staged by Benjamin Lacombe and in volume by José Pons. At the end of the book, Jean Perrot's point of view, an expert of the tales and the youth image, will come to light the work.

Folow the White Rabbit....

слиkите кои ги користам во редослед uP/dOwn:

- Self Portrait / Autoportrait - 2009, Mixed Medias on paper / Techniques mixtes sur papier

- Extracted from the Book "Grimoire de Sorcières" ed Seuil Jeunesse - 2008, Gouaches and oils on paper

- Le Manteau d'animaux - 2010, Gouaches and oils paint on paper, Extracted from " Blanche Neige"

- Extracted from the Book "La petite Sorcière" ed Seuil Jeunesse - 2008, Gouaches and oils on paper

- Extracted from the Book "La Mélodie des Tuyaux" ed Seuil Jeunesse - 2009, Gouaches and oils on paper

(short English version of this article HERE)

текстот беше објавен во ок[н]о на 22 Ноември

Stickers attack Museums

2010-10-18T13:02:00.004+02:00

Пред неколку дена во Народниот Музеј во Кикинда, Србија започна изложбата на дела кои базично се дефинирани како улична уметност и вообичаено може да се сретнат на улица.
Една од идеите на организаторот (senph42) за оваа изложба е тоа да уличната уметност го заземе своето заслужено место во изложбените простори како и класичната уметност.

На неговиот повик за учество се имаат пријавено street art уметници од повеќето делови на планетата така оваа изложба има интернационален карактер.
Меѓу другото уште една изложба за мене надвор од грaниците на нашата држава за која сум поприлично среќен и благодарен. Организаторот има направено прекрасна селекција на авторите и делата кои ги презентира и да, изложбата ќе биде отворена т.е. е отворена во наредниве две недели во просториите на музејот.

Одличен постер за изложбата во прилог и исто дел од зборовите кои организаторот ги споделува за оваа изложба.

S3T ART je grupna izložba preko 15 umetnika iz zemlje i inostranstva, koji svoje radove predstavljaju prvenstveno u javnim prostorima. Ulična umetnost pored tradicionalnih grafita-murala obuhvata i slike izrađene pomoću šablona, kao i nalepnice, plakate, video projekcije, instalacije i druge intervencije u javnim prostorima. Ovi radovi su često reakcije na aktuelna dešavanja, ili su u bliskoj interakciji sa svojim okruženjem. Oni su u većini slučajeva postavljeni bez dozvole, ali su mnogo prihvaćenije nego "tradicionalni" grafiti.
Cilj ove izložbe jeste da predstavi radove lokalnih umetnika kao i njihovih kolega iz više od 10 zemalja sa četiri kontinenta, i da dokaže da iako su ove slike, nalepnice i plakati pre svega namenjeni za izlaganje na ulicama, isto tako se uklapaju i u tradicionalni izložbeni prostor.

Učesnici: A1one(IRI) Enzo(SRB) KihuPotru(MKD) Lexie69(SRB) Madaras(HUN) Nerd(USA) Reik(SRB) Riseone(UK) Senph42(SRB) Shyeone(GER) Snow(KEN) Stelleconfuse(ITA) Strifu(ITA) Tona(GER) Tony(SRB)

senph42 web page
senph42 twitter
senph42 Flickr

мирен ден, #PeaceOneDay!

2010-09-21T18:21:00.007+02:00

In time, everyone should watch The Day After Peace

Nick Fraser, Commissioning Editor, Factuals, BBC

Добар ден. Се надевам дека сте добро, мирно.. да мирно, темава за која ќе нафрлам неколку збора за да продолжи да ми биде и мене така мирно. Пишував и порано за оваа тема, за овој ден, повеќе сум зборувал. Досадно би било да почнам да ги редам правилата до кои треба да да се придржуваме за да живееме во хармонија со луѓето, животните, природата..

Денес кога е глобален ден на мирот насекаде можат да се најдат линкови на луѓе кои зборат преку сопствените искуства за тоа како е да се живее со разбирање и мир. Како да се негуваат човековите односи, да се грижиш за пријателите, соседите, најблиските. Како да се научиш да толерираш, да прифаќаш најразлични култури и сл. (да не го претворам во букварче текстов)

Засега 'International day of Peace' е на 23 место на Google search, и со тоа покажува дека и не е така мала информација за луѓево ширум светот овој ден.
Организацијата/ асоцијацијата или здружението на граѓани, whatever, како сакате, PeaceOneDay организираат најразлични активности за денешниов ден. Собираат донации, блогираат, информираат. Сакаме сите да ја подигнеме свеста на луѓето колку е значаен мирот во целост, за сите, без отстапки. До вечерва рејтингот на google сигурно ќе се подобри ако видиме дека до само пред неколку час беше на 38 место.

Од оваа организација, поточно од основачот, режисерот @JeremyGilley доаѓаат милиони идеи како овој ден би можел да се развие во иднина. Од ден да премине во недела, во месец, година, во живот во кој ќе се потрудиме како сВесни луѓе да го зачуваме мирот онаму каде го има и да ја промениме ситуацијата со воените зони, народи, нации, традиции.

Во соработка со Puma тој ги инспирира луѓето да организираат играње фудбал, наједноставен настан во чест на овој ден. Луѓе од цел свет трчаат денес, се радуваат, ги анимираат своите најмили.
Да биде така мирно, да би можеле сите да играат фудбал, вели Jeremy во еден од многуте магазини каде даде изјава за овој ден.
Го поддржав како што досега ги поддржав Денот на мајката Земја и Часот на мајката Земја. Овие глобални настани, го инспирираат духот на луѓето кои се креативни и кои ја делат својата енергија. Се надевам иднината на овие настани ќе донесе поубави резултати од она што ние денес го нарекуваме живот.
Реков дека го поддржав овој настан, како што треба, како што е редот. Заиграв и јас фудбал со некои од учениците во училиштето во кое работам. Не многу, но доволно да се испотат, да се насмеат и да одат во автомобилите на нивните родители среќни. Мислам дека е доволно ова, од физички аспект мислам, што е многу, многу е. Мислам фудбалот!

Убаво е кога би било така мирно насекаде, позитивна мисла праќам на местата во ова зрно од планета каде малите деца не спијат, нивните мајќи плачат, а татковците, нив еден по еден ги нема..

да биде секој ден, Peace day!

PeaceOneDay на twitter
PeaceOneDay на facebook

#shortly за Basquiat

2010-09-16T22:37:00.013+02:00

Можам да пишувам за Basquiat многу. Тој е еден од модернистистите (нео - експресионист) од кои сум посебно инспириран. Почнал како уличен/ графити сликар, за да неговите дела на крај завршат во најглавните галерии ширум светот. Презентира нов начин на живеење, даде нова дефиниција за животот. Уникатен, оригинален сликар со краток животен век, но голема историја позади него. Доколку сакате да прочитате повеќе за него и неговата работа можете да најдете овде и овде. Може да се најдат испишани стотици страници каде во целост стои историјата на неговиот живот делата кои ги создал и неговиот приватен живот, во кратко, Basquiat умира од over dose на 27 години во 1988 г. и остава позади него околу 3000 дела содадени во период од 8 години.

Овде само ќе споменам дека за време на мојата посета на Швајцарија, Базел, имав можност да ја посетам The Beyeler Foundation gallery и да ја погледнам ретроспективната изложба на делата на Basquiat. Беа изложени повеќе од 100 слики, цртежи и најразлични објекти, со карактеристичен храбар, болдиран и светол стил, распоредени во неколку изложбени простории. Многу од делата кои беа презентирани припаѓаат на приватни колекции и чувството да ја имаш можноста да ги видиш сите на еднаш беше неопишливо.

Комбинацијата на пораките, боите, ликовите, карактерите и луцидната комбинацијата на најразлични објекти и freaky материјали, е нешто по кое Basquiat ќе остане запаметен. Детската игра на наивните линии кои од едниот крај на сликата завршуваат како пајажина на другиот, боите кои некогаш како близнаци соединуваат, некогаш дејствуваат како посебни планети. ..

Некои од фотографиите кои ги направив со мојот мобилен. Не се ни приближно до она што се оригиналите, но бар освен моментите/ сеќавањата во мојата глава ги имам и нив како меморија/ спомен дека ги видов делата на овој голем автор. ..е не се многу де! :)

you can find English version|HERE|

#art ATTACK!!! again_

2010-08-12T09:53:00.010+02:00

Позитивно се изненадив кога видов дека после првата промоцијата на збирката активистичка поезија ART ATTACK!!! во Загреб и Сплит организаторите не застануваат туку продолжуваат со нејзиното промовирање како и со организирање на други настани кои се поврзани со првичната мисија на организаторите.

Како што пишував овде претходно, за време на првата промоција на која за жал не отидов имаше неколку други пропратни активности. .. улична изложба на фотографии, проекции на документарни филмови, концерти ..настани кои беа поврзани со овогодинешнава тема "Улица".

Овие неколку настани меѓусебно поврзани, за Vedran Senjanović биле инспирација за снимање на неговата идеја за документарен филм: "Festival aktivističke poezije-Art Attack". Денес неговиот филм заедно со филмот "razorubičenje" на Igor Zelić ќе бидат проектирани во гратската библиотека Умаг, Загреб како и презентацијата на изданието на ART ATTACK! од оваа година.

Kратко видео кое за прв пат го гледав синоќа исто со инсерти од оние неколку дена кога беше за прв пат промовирана оваа антологија.

Art Attack 2010 from Boris Kundid on Vimeo.

Србија20.10_Rukopisi.33

2010-06-02T15:57:00.006+02:00

Ова се случи пред неколку дена, нa 28 мај. Промоција на збирката поезија и кратки раскази од млади автори од државите на бивша Југославија, "Рукописи"33.
Минатата година за прв пат бев застапен во оваа збирка и бев на промоцијата во Панчево, Србија. Оваа година кога ја добив поканата за отворениот конкурс само селектирав и испратив.
Бев пријатно изненаден и сум им многу благодарен на селекторите што мојата поезија избраа да биде застапена повторно.
Инаку оваа збирка се издава од 1976 година, а од 1989 година ги отвара вратите за сите автори од тогашна Југославија, денешна EX [нон егзисте па]

Од околу 120 автори кои учествувале на конкурсот, 39 се застапени во збирката.
По редослед од која држава најмногу испратиле свои дела се Србија, Хрватска, Босна и Херцеговина, Македонија, Словенија и Црна Гора.
Јасмина Руневска и Иван Шопов се другите двајца автори кои се дел од Рукописи, а се од Македонија.

Освен промоцијата на збирката, како дел од овој event организиран од Младинскиот Дом во Панчево е дневната работилница меѓу авторите, на која учествуваат и познати автори од регионот.
Уредници на збиркава се Јасмина Топич и Ана Ристович, дизајн на корицата Јасмина Топич, илустрациите и рецензијата се на Чарна Попович, подготовката за печатење на Јасна Миличев. Организатор на "Рукописи" е Данка Стојков.

"Рукописи" е една од ретките збирки кои се издаваат секоја година, а е место каде можат да се сретнат повеќе млади автори од неколку држави.

~ повеќе за "Рукописи" 33
Izašli novi ''Rukopisi 33'' ~ književnost.org [informativni portal za književnost]
Novi, Rukopisi 33 ~ SEE Cult [portal za kulturu jugoistočne evrope]

за ART ATTACK!

2010-05-28T14:02:00.009+02:00

Поетесата Маја Кларич од Хрватска ме покани да учествувам на конкурсот кој оваа година по втор пат го организира наречен ART ATTACK!
Идејата на оваа публикација е да ја поддржи активистичката поезија, силната поезија, поезијата која носи порака. Ангажираноста на поетите во денешно време е важен фактор во помрднување на работите кон подобро, ART ATTACK! оваа година ја избра "Улица"(та), односно бездомништвото како тема за нивниот конкурс.
Од авторите беше побарано да ја истражат и обработат темата на креативен начин, како и да ја претстават реалната слика за општествата во кои живееме и со своите размислувања и предлози да понудат конкретни решенија за одредени проблеми.

ART ATTACK! има интернационален карактер, отворен е за сите млади автори до 30 години. Оваа година во стихозбирката се застапени 15 автори:

- Ampatzdis, Georgios (Greece) – Burnt Words

- Barać, Kristina (Croatia) – Zašto?

- Blagojević, Berislav (Bosnia and Herzegovina) – Sirotani

- Gogov, Mitko (Macedonia) – Old Clothes Container

- Gregur, Marko (Croatia) – Sezona rekorda

- Iacomi, Tiberiu (Romania) – No Complaint Tomorrow

- Jaadan, Nouzad (Syria) – The Homeless Dreams

- Mandanici, Sabrina (Germany) – Poems

- Marenić, Josipa (Croatia) – Mnogo

- Pasquini, Matteo (Italy) – What? (Disorientation)

- Radočaj, Daniel (Croatia) – U parku

- Ribeiro, Jaime (South Africa) – Solidarity

- Serquina, Oscar T. Jr. (Philippines) – Street Violence

- Stojić, Stanko (Croatia) – Vama

- Šimrak, Slađana (Serbia) – Lekcija de facto

Промоцијата на збирката е само столб на целосната програма која ја подготвуваат од ART ATTACK! Фестивалот кој го организираат оваа година ќе трае од 02-06 Јуни, а програмата е составена од неколку промоции на збирката, изложба на фотографи, проекции на документарни филмови, концертна програма, неколку workshop-ови и street photography performance. Планирано е програмата да се реализира во Загреб и Сплит.

II. Фестивал на активистичка поезија
Загреб / Сплит, 2. – 6. Јуни 2010.

програма

Среда, 2. јуни 2010. - Загреб

19:00 book shop Богдан Огризович
- Отварање на фестивалот
- промоција на зборникот и на наградените дела
- гостување на поетите:
Kristina Barać, Marko Gregur, Josipa Marenić, Daniel Radočaj, Stanko Stojić (Hrvatska), Mitko Gogov (Makedonija)[no:(], Nouzad J'adan (Sirija), Sabrina Mandanici (Germany), Slađana Šimrak (Serbia), Matteo Pasquini (Italy)
- Претставување на проектот „Poetry Against Discrimination“, Luke Dale-Harris (културен центар Tuzrakter, Hungary)
- отварање на изложба на фотографии
- музичка програма: Joan and the Miners

Четврток, 3. јуни 2010. - Загреб

16:00 POGON, Загребски центар за независна култура и млади
- creative art workshoop - Mитко Гогов (Maкедонијa) [it was planned, but..]

20:00 POGON, Загребски центар за независна култура и млади
- филмска програма
Nepovratno (17', r. Igor Bezinović, RESTART, Zagreb)
Na rubu (90', r. Tomislav Žaja, во соработка со VCZ, Zagreb)

Петок, 4. јуни 2010. – Загреб

11:00 POGON, Загребски центар за независна култура и млади
- работилница “The Importance of Art for Peace in the Globalization Era”,
Iheanacho George (Indonezija)

Сабота, 5. јуни 2010. - SPLIT

Mармонтова улицa
- ''жива изложба'', Art Attack на улиците на сплит
наградените автори ќе стојат на најраздвижените улици во градот држејќи во раце по една од фотографиите кои пристигнаа на конкурсот и ќе пробат да ги поттикнат на размислување и реакција луѓето кои во тој момент ќе се најдат таму.

Недела, 6. јуни 2010. – Сплит

17:00 – 19:00 плоштад Перистил
- промоција на зборникот со наградените дела
- гостување на поетите:
Marko Gregur, Josipa Marenić, Daniel Radočaj, Stanko Stojić (Croatia), Mitko Gogov (Makedonija)[no], Nouzad J'adan (Sirija), Sabrina Mandanici (Germany), Slađana Šimrak (Srbija), Matteo Pasquini (Italy)
- глумците читаат поети
- штанд со Улични светилки, поетски разгледници и инфо материјали

19:30 кино клуб Сплит,
- филмска програма
Nepovratno (17', r. Igor Bezinović, RESTART, Zagreb)
Nemati a biti (r. Bruno Pavić, MOST, Split)

неколку текстови кои се објавија за овој настан во изминатиов период..

[пред затварањето на конкурсот]
ART ATTACK! - napadaju sudionici sa svih strana svijeta! - novi-tjednik.hr
Natječaj Festival aktivističke poezije Art Attack! - e-novine
2. festival aktivističke poezije: natječaj za prijavu radova na temu Ulica - kulturpunkt.hr
Opjevaj ulicu aktivistički - H-ALTER

[по прогласувањето на застапените автори]
Pjesnički apel ili književnost i aktivizam - kulturpunkt.hr

facebook group & facebook event

RMS - Richard Matthew Stallman

2010-05-28T03:36:00.016+02:00

Слободен софтвер Македонија организираат предавање на тема „Copyright vs Community in the age of computer networks” на кое главен гостин/ предавач ќе биде Richard Matthew Stallman основач на слободниот софтвер GNU. Предавањето ќе биде на 3-ти јуни 2010 во 18:00 часот во салата “Милениум 2″ во хотелот “ХолидејИн”. Доволно е да знаете англиски, влезот е слободен.

За него претходно знаев дека постои како RMS, вештачка интелегенција [професија & хоби]..,хакер! Првото македонско четиво за него го прочитав пред неколку дена кај gemidjy - guadalquivirization. Од таму би издвоил:

Големината на трите иницијали на Richard Matthew Stallman – RMS, е нешто што би требало да влезе во образовните процеси во секое општество. Неговата идеја подоцна како и секоја друга идеја почна метастазично да се шири до секој млад програмер, до оние кои во тие моменти се осетија засенети зад идеите за затворање на софтверот и претворање на секоја линија код во бизнис идеја и концепт кој на сопственикот би му носел само пари. Во годините кои следеа му се придружија многумина кои ја увиделе важноста на идејата која RMS ја шири, воспоставување на здрав систем за крајни корисници, програмери, па дури до бизнис модел базиран на слободен софтвер дефиниран со четирите слободи,
слобода за користење,
слобода за проучување и модификација на изворниот код,
слобода за редистрибуирање на копии (кои и понатаму ќе останат слободен софтвер) и
слобода за дистрибуирање на модификуваните верзии на софтверот.
Денеска имаме милиони проекти кои се слободен софтвер, а меѓу нив најпознат е оперативниот систем кој подоцна дојде со спојување на идејата на RMS (GNU) и идејата за пишување на кернел – Линус Торвалдс (Linux) – оперативниот систем GNU/Linux.

Од Слободен софтвер Македонија како и IT.com.mk додаваат:

Пред налетот на се поригорозниот режим на авторски права, кој почнал да ја нагризува заедницата на програмери на која тој и припаѓал, го формулира концептот на Copyleft (игра на зборови – Copyright свртен наопаку).
Принципот на Copyleft е кодифициран во GNU општата јавна лиценца (GNU GPL), која иако се базира на законот за авторски права, целосно ги отфрла неговите рестриктивни мерки. GNU GPL Ви гарантира дека еден софтвер е слободен за било какво користење, слободен да го проучувате и менувате според Вашите потреби, слободен за споделување со Вашите пријатели/соседи и слободен да дистрибуирате променети верзии. Овој концепт брзо го прифаќа широка заедница на луѓе која му се приклучува во проектот GNU чија цел е потполно слободен оперативен систем.
Принципот на Copyleft, своевиден hack на системот за авторски права, се смета за најголемо достигнување на Сталман, поголемо од сите негови програмерски успеси. Денес тој принцип се повеќе се употребува и надвор од програмерските кругови за музички, филмски, пишани и други креативни дела.

Како инфо за предавањето на тема "Copyright vs. Community" на event-от на facebook слободен софтвер напишале:

Авторските права се зачнати во ерата на печатарската машина, и биле дизајнирани да одговараат на системот на централизирано копирање наметнато од самата технологија на печатење. Но режимот на авторски права воопшто не одговара со компјутерските мрежи, и само драконски казни можат да го спроведат.

Глобалните корпорации кои профитираат од авторските права лобираат за драконски казни, и за зголемување на нивната моќ и потиснување на јавниот пристап до технологијата. Но ако сериозно сакаме да ја почитуваме единствената легитимна цел на авторските права, а тоа е да се промовира напредокот, тогаш за доброто на јавноста мораме да направиме промени во спротивната насока.

Во македонската Википедија за RMS е напишано:
Ричард Метју RMS (роден на 16 март, 1953 година), познат и по својата кратеница “RMS”, е основач на движењето за слободен софтвер, ГНУ (GNU) проектот и Фондацијата за слободен софтвер. RMS е познат програмер и “хакер” и меѓу неговите најважни заслуги се вбројуваат GNU Emacs, GNU C Compiler и GNU Debugger. Тој е автор на ГНУ Општа Јавна Лиценца (GNU General Public License – позната под кратеница GNU GPL или GNU) која е најчесто употребувана лиценца за слободен Софтвер. RMS се смета за еден од оснивателите на концептот на копилефт (copyleft).

Штета што не сум во Македонија да одам да го слушам предавањето, се надевам тие што имаат можност ќе одат. Кога би средиле работа .. streaming, twitter (сигурно) и сл. од организаторите би бил најзадоволен. Мераци е со кафе предавање да гледаш/ слушаш од дома.

Eclats – перформанс на Maider López

2010-05-21T10:26:00.020+02:00

.
Се збореше наголемо за отварањето на Помпиду, за инаугурацијата, за ноќта на музеите. Собрани група уметници на младинската размена Power of Art дискутиравме за модерната уметност воопшто, за нашите дела, за делата на тие кои не инспирираат. Зборевме многу за Помпиду, за уметниците кои се внатре, за нивниот порив, за нивната мотивација да творат.
.

photo by: Lydia Barone - Daily

Имавме покана да бидеме дел од перформансот припремен како идеја од шпанската артистка Maider Lopez. Во нејзиниот перформанс требаше да учествуваат сите посетители на музејот таа ноќ. Еден од учесниците на нашиот проект беше лидер на група од околу 200 луѓе и секој од нас требаше да добие бел чадор на кој има монтирано ноќна ламба. Со чадорите во рака ги следевме упатствата на лидерите, сијаличките светаа нагоре, а ние се движевме по некоја линија околу Музејот, па, застанувавме. Се доближувавме поблиску до Помпиду, па пак застанувавме. Се снимаа видеа, од сите страни се фотографираше, целиот момент имаше посебна енергија.

Maider Lopez како уметник многу често си игра со промени на релјефите, пејзажите, објектите. Во нејзините варијации вклучува и луѓе со што нејзините дела се интерактивни и подинамични. Публиката е активен учесник во нејзините перформанси. Како идеален почеток на нејзиниот перформанс ја избра квечерината кога целиот музеј беше осветлен.

Овој проект наречен “Eclats” го раздвижи центарот Помпиду, толпата од луѓе која се движеше околу и користеше едноставен објект: бел чадор осветлен одвнатре. Структурата/ формата на чадорот асоцира на архитектурата на Музејот така секој од учесниците симболично беше минијатура од Музејот Помпиду, а како цело сите чадори креираа архитектура слична на таа на Shigeru Ban.
Како илјадници атоми да кружат околу Помпиду, илјадници минијатурни копии на неговата поетска и грандиозна архитектура, учесниците направија нешто неверојатно: метафора за нешто отворено, за нешто што живее, нешто дефинирано од публиката.

Eclats беше извонреден перформанс, луѓето под чадорите беа едно со музејот, се креираа нови начини на движење, различен начин на разбирање со оние со кои се разминуваш, насмевки под светилките.. Од небото изгледавме како мравки околу нивната куќа, движејќи се поблиску до вратата. Како порака во ветрот: одете, одете..поблиску до домот, потоа направете пауза, па пак одете. Во ноќта како новородени ѕвезди го осветливме Помпиду. Мило ми е дека бев дел од еден ваков огромен перформанс.

Ти благодарам Julie Przedmojski за поканата да учествуваме во овој перформанс како и за чадорите за сите учесници од нашиот проект, затоа што знам дека поесетеноста беше двојна и немаше да стигнеме до чадори ако не фигурираме на некоја од листите водени од самата артистка. :)

Eclats - Projet participatif de l'artiste Maider López

Like part of the youth exchange Power of Art we were invited to participate in the big performs that the Spanish performer Maider López was planning to do for the inauguration of the Pompidou Museum on the night of the Museums.

She is playing with the transformation of the landscapes and the buildings and try to put the audience in active participation in her works.
Involving people in her works makes her works very interactive and dynamic. The dusk is perfect time for her project when all Museum is lit.

...

...English version of the article HERE! (my blog about my stay in France)

More about the artist Maider López

Mother Gaia day! Earth day!

2010-04-22T15:05:00.009+02:00

.
Ги отварам очите утрово полека од светлината која поминува низ ролетните во мојата соба. Станувам како и секогаш на десна нога, го отварам прозорецот и вдишувам. Пролетта веќе си мириса убаво и се слушаат инсектите што брмчат.
Помислив дека немам сеуште видено пеперутка..
Со ширум отворен прозорец, Nag Champa инсенс и утринска медитација го пречекав сонцето да дојде nа мојата страна од зградата. Дрвјата пред мојот прозор се веќе зелени и една чавка/ гавран има принова. Им оставам секој ден храна и веќе мајката се научи кога да доаѓа да ја зема.

Windows XP is opening…во комјутерот на desktop само Mozilla. Ја кликам и од таму со брзината на светлината или троа побавно во Google. Не можам да прочитам ништо на сликичката. Гледам само како зеленее, погледнувам поубаво, неколку гранки, птици што не ги слушаш како свират, но поради отворениот прозорец се комбинираат со звуците од овие моиве надвор.

Пред неколку дена пуштив твит: It will be Earth day soon..what will you do? или нешто слично и нормално беше да си го поставам прашањето мене лично.
Како прво ќе истражувам малку што, како, каде, кога..па потоа ќе напишам нешто си реков.
Читањето од сабајле со првото кафе ми дојде одлично, сакам да читам работи кои ме интересираат, да научам нешто ново за работи за кои се грижам. И така си читав, читав, читав за мајката/ планетата Земја цел ден и на крај си легнав.

Втора верзија:

Најдов неколку основни информации кои и претходно ги знаев, но не ми беше доволно за да го задоволам моето постоење во оваа планета. Решив да излезам надвор.
Надвор сонцето светеше многу повеќе и даваше енергија за било каква акција. Прашав неколку луѓе дали би сакале да направиме нешто да го одбележиме овој ден, но некако ми беа мрзеливи. Нацртав sticker и го залепив на влезната врата од зградава и отидов по пластични шишиња.
Штом пролетта започнала, може да започне и полевањето на дрвјата кои ги имаме околу зградава. И така на неколку пати, со неколку шишиња ги поминав сите дрвја. Се осеќав позадоволен на дело освен со информациите кои ги прочитав, но секако нема овде да ги пишувам/ препишувам затоа што не е тоа моментот.
Шишињата (оние пластичните) беа во неселктираното ѓубре. Откако ги искористив ги ставив во кантата за пластика. Некои луѓе не обрнуваат внимание на вакви детаљи иако државата веќе им имплементирала начин на живеење во кој ќе можат селективно да го отстрануваат ѓубрево што го прават.
Пример во Струмица еден период имаше неколку еко-лош(к)и острови кои за кратко време се претворија во централни депонии заградени со ограда (зелена). По некое време внатре беше турли тава..од глувчето што се фатило на факот до ручекот кој не го бива ниту за помија (храна) за свињите.

...

Мајката Земја секојдневно праќа сигнали со кои ни кажува немојте вака со мене, користите погрешни методи за правење пари. И има право, но кој да ја слушне во ова демократско(?!?) капиталистичко време. И така дојдоа климатските промени, промените во секторот за енергија, неефикасноста од континуирано уништување на животната средина, озонската дупка, намалениот биолошки диверзитет, загадените води,…

Но, добрината на некои поединци не може да се занемари. Јас сум еден од многуте кој верува дека позитивните промени допрва доаѓаат. Се наоѓаат нови решенија за климатскте промени, се отвараат еко работни места, темата за заштита на планетата Земја е се’ поактуелна, добивањето на енергија е посуфистицирано и да, младите кои стануваат активни граѓани во ова општество имаат поразвиено чувство за заштита на средината во која живеат.

После 40 години од прогласување на денешниот ден (22 Април) за ден на планетата Земја, луѓето по масовно се здружуваат. Организираат трибини, дебати, конференции, еколошки акции, бараат донатори кои сакаат да инвестираат во нови начини и техники на производство и се поотврени во посочувањето виновници кон оние кои сеуште живеат неразбудени, без грам свест за овие глобални теми.
И уметноста како еден од главните механизми за промена на глобалното размислување ја има истата цел. Се повеќе уметници креираат дела со употреба на рециклирани и органски материјали, дела кои гордо стојат во музеите и галериите и имаат дури поголема вредност од некои класични дела.

Да пишуваш и да читаш нешто за одредена тема е интересен предизвик, но на предизвикот ќе му дадам нова форма со тоа што овде ќе завршам и ќе продолжам со денешната мисија .. вербална комуникација со сонливи на кои им треба изворска чиста вода за да им се отворат очите и планински чај за да им се избистри умот.

Ако сакаш уште да читаш (бар денес ако не секој ден), гуглај, денес Google ја поддржува планетата, посети ја главната страна, види колку милиони луѓе денес направиле нешто посебно за да се намали притисокот врз Gaia, следи ги акциите на twitter, или за прв пат селектирај го сопственото ѓубре (хартија, стакло, пластика) исчисти ја својата улица и најблиското место опкружено со природа.

Верувам дека не спиеш!

Bal.kans_IN.An.Kon

2010-04-15T13:03:00.010+02:00

.
Вака Aсоцијацијата Атопос ја дава информацијата за event-от кој ќе го реализира од 17-26 Април во градот Анкона.

Слободен превод на информацијата од англиски:

“Тие доаѓаат од Албанија, БиХ, Македонија, Романија и Србија. Пет гости уметници за Balkans in Ankon, NEWBALKANIK (нов Балкански) хепенинг на ‘atopia’ – да се биде странец меѓу странци. Во периодот 17-26 Април Анкона, регионот Marche и Италија ќе осознаат дека Балканските земји се блиску до нив дури поблиско и од Рим! Blerta Kambo, Drazen Grujic, Mитко Гогов, Laurentiu Stoica и Milica Milosevic, сите под 29 години ќе бидат гости на асоцијацијата Атопос која во овој проект соработува со: Галерија 400mq, Арт институтот Mannucci, Секторот за култура на општина Анкона, театар Un ponte tra Culture и дизајн центарот Poliarte. Отварањето на групната изложба на 5те уметници ќе го одбележи почетокот на една креативната недела во која ќе се стремиме да дадеме нова идеја за Балканот, за проблемите при патувањето дури и меѓу соседите. Идејата на оваа изложба е да покаже како темата ‘странски’ влијае на локалната заедница и на артистите. Уметниците гости од Балканот ќе го анимираат населението со перформанси, семинари и workshop-ови со цел да го покажат креативното лице на интеграцијата. Акцентирано ќе биде прашањето:

Што е Атопос?

Таен урбан блиц што се шири полека кон центарот на градот...

На 18 Април ќе се случи вмрежување преку читање на модерна Балканска литература на оригиналните јазици на уметниците (crossreading). Секој од уметниците заедно со публиката ќе прочитаат делови од литературата од своите култури и ќе им помогнат на локалните италјани да слушнат како звучат овие јазици. Уметност во напуштени или секојдневни локации, фотографии и репортажи од неверојатни странци кои направиле нашите градови да изгледаат по космополитски, works in progress, видеа и online документација која ќе ја презентира основната задача на Атопос: The home were we are guest! "

Постерот за настанот изработен од Luca b Forlani беше пропратен со оваа информација. Ваква и слични на неа деновиве ќе бидат раширени низ весниците и интернет страниците за уметност низ Балканот и Италија.

Во програмата учеството го потврдувам со проекцијата на документаренит филм 2be1 like Sun снимен за време на реализацијата на проект за инеграција на Турски и Ромски деца, на кој работев со Младинскиот центар “AиР” заедно со тројца Американски студенти. На снимањето, монтажата и едитирањето на видео материјалите соработував со неколку луѓе.
Филмот беше дел од Балканскиот Младински Фестивал (BYF) во Бугарија и таму доби оригинален soundtrack компониран и отсвиран од десетина музичари од Балканот и Европа меѓу кои членово на бендовите Gabana (Bug), Drugo Rodjenje (Ser), Asylum Bedlam (Cro), Каrandila Junior (Bug), drummer од Норвешка како и неколку музичари од Културно Уметничкиот Ансамбл Велика Плана, Србија.

Заедно со филмот ќе биде повторен перфомансот кој тогаш го работев со децата, овој пат во перформансот ќе имаат можност да учествуваат младите од Анкона. За време на перформансот ќе бидат создадени 10 платна кои после тоа ќе бидат изложени и ќе ја претстават моменталната мешавина на нивните чувства. Преку симулација на сонце, учесниците ќе можат да создадат зраци кои дополнително ја засилуваат неговата светлина.
Овие две активности – проекцијата и перформансот ќе бидат истовремено снимени и додадени на филмот, со цел филмот да добие едно нова димензија во која Сонцето е метафора за позитивно разбирање на разликите.

2be1 like Sun на Галеријата го претставив како:

(2be1 like Sun)… is a project that is still growing. It start with idea for little creative workshop in Strumica, in which young Roma and Turkish kids and youngsters can express their art talents. Then it continues with putting IN the program more activities. On the end of to do list for this projects was documenting all the moments during the event. The concept is all to be ONE with the Sun in the moment when they enter in the Sun and start giving part of their creative warm energy. It’s interactive performance including photography, paintings from the youngsters who want to participate, games, simulation of the Sun etc. The movie was part of BYF (Balkan Youth Festival, Bulgaria) and there he gets his original soundtrack recorded/played by young musicians from all over Europe. The idea of this multimedia performance is new stuff to be putted in the movie every time when the Sun is open for new presentation.

Hope this Sun will shine in Ancona and makes Us feel ONE like Sun!

информации за галеријата може да најдете на Gallery Quattrocento Metriquadri, како и инфо за настанот на блоговите 1, 2, 3 и 4 на организаторот Fran Atopos Conte.
Досега излегоа неколку информации за настанот на неколку интернет страници за култура и уметност. повеќето (сите) се неразбирливи за мене поради моето (не)познавање на Италјанскиот јазик.. IL CASSETTO, UnDo.Net, exibart.com, celeste.network, CoHabitat, Yeah!TheArtFactory итн.

Pompidou_Metz, museUM for MODErn & c0n.temp0rary Art

2010-04-12T14:00:00.011+02:00

.
Видов информација на интерет за новиот музеј кој ќе се отвара наскоро во градот во кој живеам. Станува збор за Музејот за Модерна и Современа Уметност Помпиду.

Информацијата оди вака:

“Центарот „Помпиду“ во францускиот град Мец, настанат според замислата на јапонскиот архитект Шигеру Бан во соработка со парижанецот Жан де Гастине, е хексагонална градба, која се простира на површина од 10.660 квадратни метри

Над неа се надвиснува брановидна покривна структура, чија кула е висока дури 77 метри. На 5.000 квадратни метри ќе се простираат изложбените простори, распоредени во галерии, тераси и парк.

Како и во оној парискиот, во центарот „Помпиду“ во Мец акцент ќе биде ставен на претставувањето на современите уметници на 20 и 21 век, а проектот е поведен за децентрализација на оваа уметничка институција.

Свеченото отворање е најавено за 1 мај, а првата изложба, според многумина, еден од најубавите музеи на светот, ќе биде посветена на ремек-делата на уметници од минатиот век.”

Нова Македонија

Во наредниов период еден од проектите на кои ќе работам, а се однесува на полето култура и уметност е во просториите на овој музеј. Среќен сум што ќе бидам дел од проект кој ќе се случува и ќе биде презентиран токму во овој познат Музеј.
За него во последно време премногу се зборува. Најмногу затоа што отварањето на овој Музеј доцни едно три години затоа што комбинирањето на повеќето видови стакло, плексиглас, дрво и други материјали одзело повеќе време одошто им било планирано на проектните изведувачи.. Но, секако тоа е дел и од маркетиншкиот трик на Музејот со кој во текот на изминативе години, уште неотворен овој Музеј стигна на нивото на неговиот претходник, истоимениот во Париз. За оној во Париз се смета дека е најпосетуваниот Музеј за современа и концептуална уметност во светот или Европа, а овој одгранок само ја надополнува славата на Паришкиот. Градот Мец очекува разбранување во полето на туризмот со отварањето на овој значаен за Франција објект. Се очекуваат многу туристи од блиските држави како Германија, Швајцариjа, Белгија и Луксембург.

Како дел од овој музеј се спомнуваат неколку прекрасни, огромни, осветлени, со високи тавани галериски простории, простории за времени инсталации, изложби и перфоманси, неколку кафе барови, книжари и простории за одржување на најразлични презентации, саеми и работилници од областа на уметноста. Трајни постановки од едни од најпознатите иноватори во современата уметност за кои ќе зборувам и јас после отварањето. Оригиналноста на овој објект е препознатлива како од надвор по својот уникатен изглед и покрив, така и внатре во прецизната структурираност на просториите и нивната намена. Како простор за релаксирање имаат вградено две градини и тераса.

photo by: Magnolias Productions

...повеќе инфо за овој сеуште неотворен Музеј можете да најдете овде, или пак нешто повеќе за архитектите Shigeru Ban од Jапонија и Jean de Gastines од Франција. Доколку сакате можете да ги следите и на twitter.

Contemporary Plastic Art @ Val de Saâne

2010-04-08T11:51:00.023+02:00

"Повеќе од супстанца, пластиката е самата идеја на нејзината бескрајна трансформација."
Р. Барт.

Како да се комбинираат практичност, естетика, рециклирање и оригиналност?

Val de Saâne е мало мирно гратче во близина на Le Havre, Франција. Како дел од младинската размена на тема “It’s good to be eco citizen” организирана од младинската организација It’s good to be Together, подгранок на асоцијацијата за млади – Together, посетивме школа за современа уметност, во која преку неформален начин младите можат да се вклучат во работилници од типот Plastic art или изработка на дела од пластика или други рециклирани материјали.

Младите овде имаат за цел да конструираат/ дизајнираат објекти со комбинирање на елементи од Африканската уметност со новите форми и правци на современата уметност. Пластика, скршени садови, делови од стари автомобили, парчиња секакви видови на хартија и картон, остатоци од ѓубрето на плажата, стари партали, часовници се само дел од материјалите кои тие ги користат за изработка на нивните дела. Сите овие материјали се вредни во очите на креативните луѓе, генијот на рециклирање ги зачувува сокршените и уништени форми и од нив прави нови, со ново достоинство.

Група на мотивирани млади дизајнира реални објекти со кои го одзема вниманието на другите и ги тера да размислуваат. Општо земено, идеја, скица, белешка, желба изразена преку друг начин е мотивот преку кој тие доаѓаат до нивниот избор и форма. На овој начин младите се инспирирани да поправаат, сечат, спојуваат и комбинираат пластични шишиња, туби, буриња и сл. да ги надградуваат формите и да им даваат својство на предмети за секојдневна употреба.

Основачот на ова школо се обидува да ја имплементира дефиницијата за “arte povera”, уметничко движење во кое се создава “сиромашна уметност” во однос на материјалите кои се користат при создавањето. Креации/ дела кои се рециклирани и на пола готови, движење започнато од Marcel Duchamp.
Со мобилност, пренасочување на употребата на елементите, поправка и редизајн дизајнерите од ова движење размислуваат како во ерата на конзумеризам да се создаде помалку отпад.

Преку овој креативен процес на создавање на пластична vs. рециклирана уметност, на младите им се дава можност од апстратното да се создаде фигуративна форма. Да се подобри sense-от на младите со помош на комбинација на сите овие техники базирани на рециклирање, како и нивниот однос кон африканската уметност, уметноста на значајни уметниви како Пикасо и Миро. Со оваа школа всушност на младите им е дадена можноста да бидат дел од реалниот процес на создавање на современи уметнички дела.

Оваа школа наречена Espace Socioculturel Michel Benet досега има направено многу изложби и работилници. Во моментов во тек се работилниците за изработка на џембиња, диџиридуа, балафони, ...како и работилниците за изработка на пластички играчки за помладите, каде се изработуваат различни пиштоли, пушки, оклопници, шлемови, мечови кои потсетуваат на оние од научно фантастичните анимирани филмови, игри и филмови.
Редовно со изработените предмети/ дела се организираат изложби и презентации кои најчесто имаат хуманитарен карактер и сретствата се наменети за донација на хуманитарни здруженија, асоцијации и организации.

Инфо:
Espace Socioculturel Michel Benet
Place Daniel Boucour

Blog: http://jeunes2vds.skyrock.com
Mail: espace.vds@wanadoo.fr

Земјин Час ака Часот на Gaia

2010-04-05T18:10:00.011+02:00

.
Знам дека помина некое време од официјалниот ден кога сите штедат електрична енергија и други ресурси, неколку секунди, минути или часови, или само спомнуваат дека некаде во светот сега се исклучени светлата во чест на овој event
За мене овој настан - #earthhour е важен затоа што мене лично ми помогна да станам свесен за некои клучни глобални проблеми со кои се соочува нашата земја..mother Earth (Gaia).

Кај мене беше респектиран целиот ден (27 Март) уште од сабајлето решив да не се занимавам со работи кои трошат енергија..дури и кога си ги миев забите ја затворив чешмата или славината (тоа е голем успех). Излегов на прошетка со цел да не слушам музика и речиси целиот ден го поминав надвор, со што дејствително не сум потрошил ништо (лично).
Компјутерот покасно го користев само додека имаше батерија, без музика, без премногу отворени програми, а за дополнителна светлина решив да искористам една свеќа која некои две години ја носев со мене во ранец.

И, ова не го пишувам затоа што го правев само еден ден, демек yes и јас бев дел од оваа глобална иницијатива на сВесните, се трудам да не заборавам на важните референци за штедење и штитење на планетата секојдевно.
Тек прва ќе посветуваме повеќе внимание на детаљите кои сме ги пропуштиле во текот на овие векови од "прогресот" на човечкиот ум. Убаво е да се живее во капитализам со индустриски објекти all over и со луѓе програмирани да го притиснат секое утро зеленото копче за оџакот кој носи пари за семејството, убаво е да се има светло кое е секогаш подготвено да правиш маратон во сопствената куќа, трчајќи од соба во соба без да застануваш на checking (вклучи-исклучи), ма може и адаптерот постојаното да ти стои во струја и кога не полниш ништо, телевизорот нека ти шушти ноќе додека спиеш, не ја заборавај и ноќната ламба која те чува од демоните кои ноќе доаѓаат само во твојата соба, што е важно дали излегуваш од дома на еден час или неколку денови компјутерот ти е најдобар и може да работи без проблем цело време, ќе те чека така како што ќе го оставиш.

И така во недоглед уште стотина примери како не научило општеството во кое живееме, она прогресивното кое секој ден е се поразвиено (?!?).
[индивидуално]- убаво Ова општеството и сите тие update-и на умот, но нека овие благодети ги имаат и моите futuristic деца, внуци и паравнуци, мене не ми треба светлото во купатилото кога не сум таму, да комјутерот е добар и работи неколку дена без да го исклучам (проверено) - но нема потреба, charger-от нема да ми стои во струја постојано, истиот момент со светнатото/изгаснатото светло важи и за мојата кујна, работна соба, спална...а оџакот, ќе му дојде крајот ако некој не се сети дека премногу високо го изградил што и дува на месечината во фаца, па таа неможе на раат да дише.

Ми се допаѓа фактот дека оваа глобална иницијатива за подигање на свеста секоја година е се помасовна, и полека полека гиганти од светската индустрија се вклучуваат. Сеуште event-от не е познат како Madonna, но ќе и помине рокот нејзе наскоро, нови ветрови доаѓаат. Свеста притиска кога сме сами и кога немаме струја да слушаме .. Madonna. Голема поддршка за сите држави и градови кои ја поддржаа оваа иницијатива, посебно оние поголемите и поразвиените како Германија, Франција, Холандија, Белгија, Шпанија, Швајцарија и .. Македонија?!? (да, секако!-ај следната година, некој од гарнитурите требало да пишува домашно, па немало како да го направат тоа).
Да, тука беа и немаа домашно, Гватемала, Египет, Катманду, Непал, Јапан..ситно навистина! Повеќе од 4000 градови, гратчиња и општини го исклучија своето светло на територија од околу 125 држави.

Дали ти го поддржа ова?
Ме читаш сеуште?
Ти се промени нешто во мозочната система?

(простено ти е и од мене и од Бога, чедо:P) следната година поорганизирано!

Дај таму некоја лична иницијатива, направи комбинација, твојата, на комшијата па и на сите куќи од маало, нека слушне твојот град-село, да не биде после дај ми комши една кофа струја, мојата отиде, а во маркетот ќе донесат у понеделник.

final report:
имаме проблемчиња, не големи ама онака се врти муабет за недостаток од вода (да, да, на толку океани), здрава храна, дождЧе, топло-ладно по три пати на ден и така натаму. А се' е сведено на лично учество и поддршка и примена на методите за превенција (каква таква, подобра од никаква)

Доколку го поминавте првиот чекор на трачaрско информирање, следниот чекор за Вас е посета на главниот веб пејџ на Earth Hour, hash tag-от на twitter #earthhour, официјалниот блог, и ако сте сеуште заинтересирани, некаде потаму ќе најдете и троа сликички и видеа :))
Ако сте на twitter можете да ги следите нивните активности во текот на целата година - @earthhour

Ова е официјалното видео за оваа година

во историјата.. Alexander McQueen!

2010-02-11T18:45:00.018+01:00

.
Мода. Не мислам многу за неа, ниту пак сум се трудел да ги следам сите најнови сезони. Не сум зависен од fashion TV, но гледам. Секоја сезона ја гледам на почеток, ги гледам новите дизајнери..стиловите кои ги креираат. Дали се нешто ново, или нешто веќе видено, но минимално модифицирано.
Пост за мода. Не верував дека некогаш ќе пишувам таков пост, затоа што лично мојот стил/имиџ (што и да е) на облекување е уникатен. Имам многу малку гардероба која носи етикета на некој посебен дизајнер, посебно не од оние кои се форсираат на македонската "буржоаска" сцена. Ме привлекуваат различни комбинации на бои, материјали, додатоци..органски, експериментални, рачно направени, работи кроени кај локалниот шнајдер.

Доста е ова како вовед. Можам и целиот пост да го пишувам како вовед, но ова го пишувам за да оддадам минимална чест на некој кој ми го одземал погледот, кој телепатски ме носел на телевизиски канал за да ја погледнам неговата најнова колекција, а ете денес направил нешто со кое ОФИЦИЈАЛНО влегува во историјата на модата како победник. И да не пишувам многу, и да преведувам работи кои се ударни на google во моментот само ќе напишам дека еден од хероите во визијата за тоа како ја гледам јас модната индустрија скинал душа.
Lee aka. Alexander McQueen денес се самоубил. Го пронашле во неговиот стан и полицијата не се сомнева во ништо дека станува збор за самоубиство.
Дечкото уште после завршувањето на курсот во едно од најдобрите школи за уметност и дизајн се лансира во модната индустрија. Има работено за модни ѕверки како Givenchy и Gucci, и се има здобиено со титула од самата кралица Елизабета.

Она што мене ми остави впечаток во неговата работа се неговите ревии преку кои и дознав за неговите креации. За разлика од другите ревии, неговите секогаш почнуваа театрално (сакам театар), со одлично светло, мистично Секогаш. Правеше одличен склоп на технологиите..идеална музика, модерна сценографија, комплетна композиција до детаљи како кое столче каде треба да стои.

Неговите креации - некогаш футуристички, некогаш шумски. Некогаш во комбинација со шминката на моделите мрачни, готски. Имаше и такви ревии во кои имаше прекрасна игра на боите, натурални, флоралните апликации како по магичен ритуал предадени во негова употреба. Како пеперутките да си ги имаат соблечено своите алишта и ги имаат дадено на неговите модели. Ексцентричен, психоделичен, екстремен мастер во интеграцијата на технологијата во модата, екстравагантен, авангарден и што ли уште не.
Не се разбирам во мода но ова за мене беше МОДА. Alexander McQueen беше ветрот на новите стилови, секогаш полн со креативна енергија и со визија за наредниот период различна и најоригинална од сите негови колеги.

Навидум скромен дечко, едноставен во своите колекции успеа да направи промена во начинот и пристапот на сфаќањето на модните писти и на самите тие колекции кои два пати годишно го растеретуваат џебот на џетсетерите.

Иако големите верници велат дека оние кои се самоубиваат тешко поминуваат на оној свет, од мене нека му е лесна земјата..верувам дека имал причина за тоа.

Географија на маленкоста

2010-01-21T08:07:00.012+01:00

.
Го чувам насловот на овој пост во draft од 21.01.10 и помислив дека е крајно време да се ставам inside my account и да навезам една не толку добра везилка како везилката за која ќе пишувам.

Станува збор за дебитантската книга која пред извесно време доживеа промоција "Географија на маленкоста" од Ацо Гогов. Беше една вообичаена промоција како и стотината други на кои сум присуствувал или сум бил активно вклучен, на оваа како интерпретатор ( и не така добар ) како што очекував...најпрво почнав да читам на исклучен микрофон, кое беше доволно да тремата и адреаналинот ме пукнат во глава. Но, за тоа овде нема да пишувам..овде ќе напишам само една благодарност за почеток до Ацо Гогов (авторот) што ме покани да бидам дел од неговата промоција, пофалби до промотерите Жарко Кујунџиски и Трајче Бјадов, гитаристот кој едно писание од авторот претвори во прекрасна акустична верзија Горан Гогов...до публиката која дојде во солиден број, техниката, столчињата, прозорците, неискористениот клавир...

Вака, промоцијата се одржа во малата сала на Центарот за Култура во Струмица во средината на месец Јануари, во нормален термин како и сите вообичаени културни настани кои се одржуваат во нашиот град. Во книгата се искуцани за навек 40 (четириесет) кратки раскази поделени во 4 (четири) циклуса: Пред-слово, Слова, Пред слика и Слики.
Географија на маленкоста е издание на издавачката куќа Антолог и е дел од едицијата Дамар како книга реден број 5. Застапените рецензии за расказите на Ацо Гогов во книгата се на Јасна Котеска и Никола Маџиров, додека како рецензент и промотер на самата промоција со свој осврт беше Трајче Бјадов.

Во продолжение на овој пост ќе ставам делови од трите рецензии, не знам дали ќе бидат меѓусебно поврзани, но ова ќе бидат извадоци од нивните рецензии кои ќе се надополнуваат на моето читање на книгата. Никола Маџиров својата рецензија ја има претопено во кратки делови кои наликуваат на формата во која се изразува и самиот автор, додека Котеска концизно небаре во еден здив (каква е и самата книга за читање) одржува говор со кој ги повлекува конците од сите краеви до кои стигнал Гогов со своите зборови. За рецензијата на Бјадов не знам што да кажам ;) мене ми беше интересно додека ја слушав неговата споредба на Ацо со сите тие имиња на големци, доаени во македонската и светската литература, чунки јас лично исто стискам палци за Ацо Гогов биде запишан на таа листа.

Никола Маџиров
Разговор со пред-зборовите и зборовите
* * *
Повлекувањето линија врз белата хартија е првичното испишување на хоризонтот кој го дели зборот од затишјето, а знакот од заборавот. „Треба да се откопаат и зборовите!“, вели Ацо Гогов за археолошкиот локалитет од кој се откопуваат прстени, бакарни парички, парчиња од вази, шарени мозаици со коцкасти каменчиња... Потем ќе треба да се изгради музеј на изговореното, а никогаш запишаното.

Разговор со пред-сликите и сликите
* * *
„Приказната ја врамив во сопствениот собен прозорец. И ги спуштив ролетните.“ Така завршуваат приказните – без слика, светлина, без зборови што ќе се измолкнат низ дупчињата на ролетните. Секое слово е слика, а секоја слика е рамка за сеќавање.
Разговор со географијата на маленкоста
* * *
...„Буквите на денот се пред мене, трајни и непроменливи.“ Се менува само тој што запишува. И оној што чита. Ти, читателу, кој го претвораш молкот од оваа скапоцена книга во прва мисла.

Јасна Котеска
... Лесно е да се пишува во скрибомански напади, со многу реторика и украси, тешко е да се биде кондензиран, одмерен а бестрашен; а, некои од овие куси парчиња на Гогов, се ретки примери во македонската проза како да се изведе тој тежок а величенствен зафат. ...Гогов има великодушност на голем мајстор кој дозволува да изостанат ситните сврзници, затоа што големата проза се препознава точно во таа бестрашност кога знаеш дека не мора да ги отсвириш сите периоди од некоја мелодија за таа да биде разбрана.
Трајче Бјадов
...самиот наслов сугерира неколку прашања од типот: „кој сум јас?“, „кој е мојот простор?“, „како да го опишам и запишам?“, и што е уште поважно „како да го именувам?“. ....Гогов во својата книга кратки прози не вели дека го знае одговорот од спомнатите прашања, ниту пак стапува во некаков директен дијалог со наведената книга, но сите слова и слики во неговиот земјопис на маленкоста, се еден од можните одговори на прашањата: „А што беше пред зборот?“, односно, „Од што е составен зборот?“, конечно: „Што го предизвика зборот да се појави?“. Оваа книжевна објава е секако еден рид во тој згрчен простор, и поттик за едно творечко ослободување на Ацо Гогов, од кого во иднина очекуваме уште комуникација како читатели.
(рецензијата на Трајче Бјадов во целост може да ја прочитате на блогот на Презвитер Козма)

Сите испреплетени можни одговори на прашањата на кои Ацо, Трајче, Јас, Ти и сите ние пробуваме потсвесно да најдеме одговори, се играта која ме наведе и мене лично да ги оставам сите овие исечоци од Реалноста, Времето и Просторот што мене ми се случиле во оваа моја соба, навидум далеку од Светот, а толку блиска до сите што сакаат да влезат во неа. Ако уште го читате ова ви благодарам, се поклонувам со раце во мирна медитациона положба и ви посакувам пократки, но Вистински одговори, зборовни..напишани или ненапишани сеедно.

За крај неколку кратки прозни записи од Географија на маленкоста на Ацо Гогов, можни мисловни патувања, игра, одговор на Вашите очи благо наклонети кон овој мој интимен осврт за постоењето на уште една нова книга на полицата која ја полнам, но многу поретко ја бришам.

ПРЕД-СЛОВО
* * *
Треба да се пополни белината, читателу. Онаа белина која во исто време е и празнина– празен лист хартија, правоаголник на фејсбук, училишна тетратка. Онаа белина која не е ништо друго туку анкетен лист во кој ги оставаме (а што друго можеме!?) сопствените податоци. Погледни само како говорот човечки, грозен и убав, возвишен и низок, оставил траги-зборови по таа бела празнина, по тоа снежно поле. Кажи: постојам!

СЛОВА
* * *
Здиву, здиву, кој може да те опее тебе целиот? Ти го облекуваш – вели една атхарва-веда – битието на човекот. Вдиши, издиши, повторно вдиши.... Ти си, тоа е јасно, самиот живот, но ти си и уште повеќе – самиот говор. Една воздушна река од длабочините на градите се качува угоре, во усната празнина, и во невидлива игра (заби-усни-јазик-непца) ги растркалува зборовите-мониста. Озвучен е животот. Молкот е забранет.

ПРЕД-СЛИКА
* * *
Еј, музо, Калиопо верна! Тешко е, знам, да се чујат сите молби што доаѓаат оздола, од нас смртните, расфрлани отпадоци по улиците на земјата Безименија. Го носиме, сестро, животот како стари и износени фармерки; ги прицврстуваме покривите на сопствените желби, го кастриме троскотот во дворовите, ја косиме тревата и ја уредуваме геометријата на нашите души. Прозборувај ни понекогаш, друшке, насликај ни ја сеприсутноста!

СЛИКИ
* * *
Нечие присуство виси во воздухот. Знаеш по накршениот таван, по виљушките кои ти паѓаат од рацете. Можно ли е тоа да е само есента која, штотуку пристигната, ја поттура тежината во просторот? Или се тоа заборавени предци кои, невидливи, сакаат да ја вкусат вечерата? Отвори ја вратата, пушти го внатре присуството кое ти виси на слепоочниците. Дури тогаш ќе можеш да го видиш таинството: црно или бело, надвор од зборовите!

...го заборавив, но не го испуштив :)
Ако ви се допаднаа овие четири записи, а сеуште ја немате книгата, продолжете со останатите кои беа објавени пред промоцијата во Дневник.